rss search

Op reis

line
Travelling with The GhanIk zit in de trein. De Wifi is gratis. Nu alleen nog de koffie. Dat maakt bij voorbaat alle vertraging goed. Met de trein. Onderweg naar Duitsland. Een aardige reis.

De laatste keer dat ik langer dan één uur in de trein zat was in Australie. Van Darwin naar Alice Springs. Twintig uur lang. Ik had een mobiele tv. Mijn stoel kon horizontaal. In mijn beenruimte kon ik touwtje springen. Het uitzicht was bijzonder. Woestijn. Heel. Veel. Woestijn. De trein had ook een bar. Alles van dit ontbreekt nu.

Toch is het gevoel hetzelfde. Net als met een vliegtuig. Het is de reis. De zon schijnt buiten. Muziek in mijn oren. En dat gevoel. Dat gevoel van onderweg zijn. Op reis. Mensen om je heen. Overal. Onbekenden.

Voor mij zit een man. Eind 50. Zijn hoofd is rond. Kaal ook. En knalrood. Geen idee waarom. Hij heeft ook een bril. Montuurloos. Op zijn gestreepte trui zit een kleine vlek. Van het pakje melk dat hij net heeft gedronken. Gekregen van zijn vrouw.

Zij zit aan de andere kant van het gangpad. Ze bewaakt een koffer. In het legergroen. Zo groot als een boekenkast. Daarnaast staat een soort trolley. Zoals je ze alleen ziet op de huishoudbeurs. Er steekt een paraplu uit. Rood. Felrood. Net als haar trui. Al is die iets donkerder. Ze gaan zeker op vakantie naar een warm land. Ze heeft haar zembanden al meegenomen. Kan ik zien.Ze leest de krant.

Ik wordt wordt onderbroken door de conducteur. Hij praat met een zachte G. Gelukkig. Ik zit in de goede trein.De vrouw leest nog steeds de krant. Beetje apart. Ze houdt de krant schuin. Net als haar hoofd. Zoals zo veel mensen dat doen. Nu ik er zo naar kijk ziet het er erg ongemakkelijk uit. Onnodig ook. Ondertussen kauwt ze op haar kauwgum.

Ik kijk naar buiten. Vandaag moet ik nog twee keer overstappen. Nog drie treinen. Wat een feest!