rss search

Ich war Gestern im Zug nach Adelaide

line

TheGanDaar ben ik weer. Voor de allerlaatste keer. Dat is iets wat zeker is. Ik ben beland in Adelaide. 3000km zuidelijk van Darwin. Hoe? Met de trein. The Gan is de treinverbinding tussen Darwin, Alice Springs en Adelaide. Deze verbinding dankt zijn naam aan Afghaanse kameelberijders die zo’n 150 jaar geleden de Outback van Australie verkenden en zo de basis hebben gelegd voor deze route. Waarom? Ik heb geen flauw idee. Want behalve niets, is er helemaal niets in de Outback!

Maar even terug naar waar we gebleven waren. De laatste keer dat ik achter de computer zat om jullie mee te nemen in mijn reis, was zo’n 1,5 week geleden. Toen zat ik, met mijn zwembroek nog nat van het raften, in een internetcafé midden in Kuta. Bali dus!

Bali
Bali was eigenlijk een vakantie in een vakantie. Er is geen echte backpacker sfeer daar. Puur een vakantie eiland. De prijzen zijn wel wat meer backpacker stijl. Lekker elke dag uiteten, biertje voor een euro en een hele dag op het eiland toeren met je privé chauffeur voor 30 eutjes. Dan kan je het er maar beter even goed van nemen.

Na het fietsen en raften stond er voor mij een tour over een deel van het eiland op het programma! Van een traditionele dansvoorstelling naar een zilversmid, lokale kunstgalerij, kleermakerij en vervolgens houtsnijderij. Leuk om te zien maar wel allemaal erg gefocust op verkopen. Het Monkey Forrest in Ubud was ook grappig. Die beesten lopen daar los rond en uiteraard kan je bananen kopen om ze te voeren. Op de een of andere manier had ik het niet zo op die beesten. Ik had constant het gevoel alsof ze elk moment met 10 apenvriendjes boven op mijn hoofd konden springen om alles wat glimt van mijn lichaam te trekken… Nee, geen monkeys voor deze jongen. Heb daar dus een rondje gelopen door het, overigens wel indrukwekkende bos, foto’s geschoten en weer verder gegaan. De reis ging vervolgens naar de Batur vulkaan voor lunch en op de weg terug een bezoek aan de Goa Gajah. Een tempel gebouwd ergens in de 9e eeuw. Een lange dag die eindigde met een knappe file van 1,5 richting Kuta. Alsof ik al thuis was…

Bali was dus erg relaxed! Heel veel ozzies daar. Heel weinig Duitsers echter en dat was na Australië een ware cultuurshock. Want het aantal Duitse backpackers in Australië is echt ongekend. Naar verluidt zijn het er nu 2 miljoen. Het aantal inwoners van Australië is 22 miljoen….. (reisje waard Gerrit??). Het aantal swastika’s op Bali heeft mij gelukkig geholpen om niet in een al te diep zwart gat te vallen.

Meeting some friends
In Kuta ben ik nog een paar gezellige avonden gaan uit-eten en stappen met Roos en Anna uit Alkmaar die toevallig ook op Bali waren. Erg gezellig! Vorige week zondag om 11 uur ’s avonds stond de vlucht naar Darwin weer op het programma. 4 uur ’s nachts stond deze jongen met zijn spullen weer voor het hostel waar 1,5 week daarvoor de alcohol zo rijkelijk gevloeid had, de nachten lang waren en de verhalen sterk. Uiteraard waren er nog een aantal bekenden aanwezig en ook nog wakker. 2 uurtjes geslapen in de TV kamer om vervolgens in te checken voor de volgende dag. Woensdag stond al weer de lange reis naar Alice Spring op het programma, dus die dag zou ik het rustig aan doen. …..

Maar, zoals jullie oplettende lezers al weten, dat gaat dus niet in Darwin. 3 uur ’s middags zaten we heerlijk in het zonnetje aan een koud biertje. 2 uur ’s nachts, na een hilarische, lange en bere-gezellige middag, avond en nacht ging bij mij het licht pas uit! En dit was uiteindelijk ook de enige juiste manier om afscheid te nemen van Darwin!

The ‘Gan’ & the Outback
Woensdagochtend, 9 uur. De 880 meter lange “Gan” stond op mij te wachten. De reis was lang, bijna 24 uur, maar onvergetelijk! Vergeleken met een vliegtuig heb je oneindig veel beenruimte, kan je stoel bijna horizontaal zetten en heb je een bar/restaurant op 50 meter van je stoel. 1500 km dwars door de Australische Outback. Ok, het is enkel woestijn en veel variatie is er niet te vinden. Maar de zonsopgang en zonsondergang zijn adembenemend mooi!

Na een stop in en een bezoek aan, het dorp Katherine, werd de lange reis naar Alice Springs ingezet. Met recht “In The Middle of Nowhere”. De eerste dag daar heb ik samen met een Zuid-Afrikaanse het dorp verkend. En dat is vrij rap gedaan. Er is heel veel Aboriginal kunst, een mooi uitzichtpunt en ook een bezoek aan de legendarische Flying Doctors is de moeite waard. Maar verder…..

Hoogtepunt in de Outback was mijn tweedaagse trip naar Uluru (=Ayers Rock), Kata Tjuta (= The Olga’s) en Kings Canyon. Dit zijn natuurlijk echt de iconen van Australië! En indrukwekkend was het zeker! Bovendien had het de maanden ervoor aardig geregend waardoor veel van de woestijn erg groen was. Soms felgroene bomen, planten, struiken en gras. Maar ook gele bloemen. En dit alles zorgde echt voor een prachtig plaatje met de strakblauwe lucht met hier en daar een verdwaalde witte wolk en het oneindige rode zand!! En dat heb ik nog niet eens over de omgeving zelf. Maar dit zal je echt met je eigen ogen moeten bewonderen!

In de twee daagse trip leg je overigens 1500km af. Want het achter elkaar typen van de drie bezienswaardigheden kost aanzienlijk minder moeite dan er daadwerkelijk heen te reizen….. Wel weer een onvergetelijke ervaring. Ook het kamperen vlakbij Uluru in een “swag” was (voor de insiders) maakte de hele tour compleet! Dit na een uitstekende BBQ verzorgd door Ruisch catering, gezellig rond het kampvuur met een digderidoo en een paar biertjes.

En dan ben je opeens weer terug in Alice Springs en gaat de tijd opeens wel heel erg snel. Want afgelopen zondag (ik begin zelfs al weer in dagen te praten), stond de Gan weer voor mij klaar. Adelaide als eindbestemming dit keer. Wederom 1500 km en wederom bijna 24 uur in de trein. Het is mooi om te zien hoe al zuidelijker, de omgeving langzaam maar zeker begint te veranderen. Meer groen, water en vooral huizen….er wonen hier daadwerkelijk mensen!

Adelaide
En nu dus Adelaide. Ben daar eigenlijk maar heel kort want morgen gaat de treinreis verder naar Melbourne. Gister wel even de stad ingelopen en vandaag op de fiets de boel een beetje verkennen. Ja op de fiets. Die kan je hier gratis krijgen om de stad te verkennen. Adelaide kan je eigenlijk niet echt een stad noemen. Het is er vrij rustig en best wel klein. Daardoor hangt er wel een relaxte sfeer. Zometeen maar eens kijken wat “de stad” te bieden heeft.
En tja………………………..dan heb ik straks eigenlijk helemaal niets meer te vertellen. Want behalve heel veel vliegvelden, vliegtuigen en treinen ga ik de komende 4 dagen niet veel meemaken verwacht ik. Zit hier in het zuiden van Australia overigens midden in de winter. In Adelaide betekent dat vandaag zo’n 15 graden maar Melbourne is wel even een slagje kouder. Mijn zorgvuldig gekweekte bruine huid zal aan het einde van de week hoogstwaarschijnlijk nagenoeg verdwenen zijn. Jullie weten dat ik ijdel genoeg ben omdat toch wel jammer te vinden…. Zonnetje pakken vanuit het vliegtuig gaat lastig vermoed ik!

“Message!”
Ik besef me opeens dat ik het tijdens mijn verhalen nog helemaal niet over de Aboriginals heb gehad. Komt omdat je ze aan de oostkust bijna niet tegenkomt. In Cairns ja…. vooral drinkend en hangend op straat en in de parken. In de overige ‘steden’ als Darwin, Katherine en Alice Springs is dit eigenlijk niet anders. Al vindt je vooral in de laatste twee heel veel galerijen met Aboriginal kunst en is de invloed van de Aboriginal cultuur veel groter. De geschiedenis is natuurlijk triest en veel gebied is teruggegeven en dat merk je bijvoorbeeld tijdens een bezoek aan Uluru, waar je vriendelijk wordt verzocht geen foto’s te maken van bepaalde delen van de rots omdat deze gedeeltes heilig zijn voor de Aboriginals. Ook kan je de rots beklimmen al is dit vanuit de Aboriginal cultuur niet gewenst. Persoonlijk vond ik het heel erg dubbel. Het is lastig om oprecht zulke dingen te respecteren als tijdens je reis, drinkende, zwervende en bedelende mensen verreweg het grootste gedeelte van deze cultuur verpersoonlijken. Ik ga er maar van uit dat dit deel niet representatief is voor de hele bevolking.

Goed, genoeg moeilijk woorden en serieuze teksten. Jullie moet natuurlijk niet gaan denken dat ik de afgelopen 3 maanden ergens serieus over na heb gedacht. De meeste inspanningen die mijn hersenen hebben gehad waren tijdens beslissingen over een 2 of 3 daagse trip naar de WhitSundays. Het springen vanuit een vliegtuig op 10.000 of 14.000 feet hoogte, 9 of 7 dagen Bali, fles rum of fles wodka, zalm of tonijn in mijn pasta, mountainbiken of raften….etc!
Mijn verhaal wordt ondertussen weer heel erg lang. Dit terwijl ik toch echt mijn best doe om alles in een knappe samenvatting te schrijven…… nou ja, alles……laten we het op een kwart houden. Want het is echt onmogelijk om alles wat ik tot nu heb meegemaakt op te schrijven. Daarnaast zijn ook niet alle verhalen geschikt voor publieke openbaring….

Over een paar dagen ben ik weer thuis! “Mixed feelings”, want ik zou graag nog een paar maanden willen reizen. Aan de andere kant mis ik jullie natuurlijk ook allemaal! Ik heb het gevoel alsof ik een half jaar ben weggeweest! Ik kijk er dan ook wel weer naar uit om iedereen te zien!

Tot snel!!



Leave a Comment