rss search

next page next page close

Creatie

Creëren Herinneringen. Als het maken van een fotoboek. Jij bepaalt welke foto’s in het boek komen. Welke terug gaan in een mapje. Of de prullenmand. Jij creëert je eigen herinnering. Je eigen film. Je eigen realiteit. Het is een ongekende kracht die we allemaal bezitten. Je kijkt ergens naar. En bepaalt hoe het eruit komt te zien. Dat doe je elk moment. Ook kijkend naar de toekomst. Als een grote ruimte. Of een groot wit doek. Onbeschreven. Nog helemaal leeg. Met een penseel. Een pen. Een kwast. Met iets. Jouw gedachten. Bepaal jij wat daar verschijnt. Bepaal jij wat je daar wíl zien. Alleen. Of samen.

Een ongekende kracht.


next page next page close

Wit

WitIk zit vast aan een grote ijzeren kabel. Glij langzaam omhoog. Om mij heen is alles wit. Alles behalve ik. Ik kijk om mij heen terwijl de wind zachtjes langs mijn oren glijdt. Weinig geluid. Het is stil. Stilte zoals ik deze nog nooit heb gehoord. Ik voel mij als in een grote, lege ruimte. Oneindig, zonder geluid, zonder muren. Wit. Als in de matrix. Alles is één.

Surrealistisch. Alsof ik droom. Geen idee van ruimte. Van diepte. Geen idee van tijd. Ik ben nergens. En overal. Alleen op de wereld. Alles om mij heen hoort bij mij. Mijn gedachten en ikzelf lijken één met alles om mij heen. Met niets. Een bijna angstaanjagende rust.

Ik kom aan op 3000 meter hoogte. Vallende sneeuw, wolken, mist en de dik bedekte, witte piste zijn alleen in woorden van elkaar te onderscheidden. Een paar meter zicht. Een licht angstgevoel in mijn lichaam. Tintelende tenen. Een licht gevoel in mijn hoofd. Eigenlijk wil ik nu maar één ding,

Een grote halve kip. Met een kaiserbrötchen.


next page next page close

Kerst

Vorige week verschenen twee onbekenden aan de deur. De eerste kwam voor de bank. Voor een vlek. Koffievlek van origine. Gepromoveerd tot niet concreet te identificeren vlek, ter grote van een pizza. De eerder gevonden oplossing, het omdraaien van het kussen, bleek tijdelijk. Dus daar stond nu deze man. Tom.

Tom kwam onze bank reinigen. Service. Hij was erg vriendelijk. Dronk koffie. Vertelde over zijn zonen. Zijn klussen als meubelmaker. Zelfs over zijn pure doodsangsten, bij de introductie van de I-pad op zijn werk. Hij had het overleefd. Met hulp van een collega. Nu keek hij er anders naar.  “Toch wel handig.” Hij vertrok, een natte, schone bank achterlatend. “Het was gezellig,” vond hij. Ik ook.

De andere man verscheen een uur later. Voor onze afwasmachine. Precies op tijd. Hij kwam binnen. Schudde mijn hand en zei zijn naam, Ik ook. Vriendelijke man. Haalde de machine uit de keuken. Zette iets vast. Legde wat uit. Dronk ook koffie. Monteerde de machine weer in de keuken. Draaide een proef. Was tevreden. Ik ook. We schudden weer handen. Wensten elkaar alvast fijne feestdagen. Hij moest verder. Het was erg druk. Vooral ovens. “Zoals altijd rond deze tijd,” sprak hij uit ervaring. “Mensen komen er achter dat hun oven helemaal niet werkt. En die moet zo snel mogelijk gerepareerd worden.”

Vóór de kerst.


next page next page close

Sinterklaasavond

Vanavond komt in de Nederlandse huizen de Sinterklaas adrenaline tot een ongekende eruptie. Alle spanningen van de afgelopen weken komen eruit. We kennen het allemaal van vroeger. Herkennen het bij onze kinderen. De spanning en sensatie. Het magische. Het onbekende. Maar toch niet helemaal. Reikhalzend uitkijkend naar de Grote Avond. Pakjesavond. Verassing. Vreugde. Plezier. Emoties. Zorgvuldig opgebouwd. Met de grootse aankomst. Sint en Pieten in de stad. De nieuwsgierigheid. Met de schoentjes bij de schoorsteen. Of de tuindeur. De voorbereidingen op wat komen gaat. Spannend. Wortels, suikerklontjes, gedichten. Verlanglijstjes. Knutselen en plakken op school. En thuis. Pepernoten en chocolade letters. Het liefst elke dag. Alles onderdeel van een reis. Toewerkend naar het grote moment. De climax. Als een weergaloze housetrack. Wachtend op die drop. Het moment van ongekende vreugde. Plezier. Het moment van ontlading.

Dat is Sinterklaasavond.


next page next page close

Voorgevoel

De herfst kabbelt langzaam voorbij. Weinig regen. Droge lucht. Een waterig zonnetje dat zich met een welkome regelmaat laat zien. Het zijn voortekenen. Nog een paar weken. Dan kondigt Koning Winter zich aan.

Een échte winter. Bakken met sneeuw. Heel Nederland zal wit zijn. Wekenlang. Slootjes, plassen, grachten en misschien zelfs rivieren zullen bevriezen. Het zal wekenlang ijzig koud zijn. Schaatsen gaan uit het vet. Unox draait een omzet als nooit te voren. Wollen mutsen zijn niet aan te slepen en snowboots worden dé trend van 2015.

Die van mij staan al in de kast. Twee maanden geleden gekocht in de Intratuin. Zonder geldige reden en tegen alle rationele overwegingen in. Aangeschaft tegen een dumpprijs. Rustig wachtend en vol vertrouwen. Want ook zij weten het.

Ze worden dé aankoop van het jaar.


next page next page close

Overtollig

Na een paar dagen op een zonnig Spaans eiland ben ik er aan gewend. Waaraan? Om het maar plat te zeggen. Aan veel te dikke, Engelse vrouwen. Eerst kwamen we een groep personen tegen, die gezien de wat ongelukkige potloodopmaak volgens mij geen mannen waren. Al het mogelijke vrouwelijke was verstopt onder hun T-shirts.

Op de shirts, van een formaat waar menig tentenbedrijf jaloers op zou zijn geweest, stond te lezen: CATH’s 50. We snapten het. Ene Cathy werd 50 jaar en minstens tien zwaargewichten zijn overgevlogen naar dit eiland om dat feest te vieren. Hoe zou Easy Jet dit berekenen? Not Easy. Als je drie kilo meer handbagage hebt, wordt dit tegenwoordig al nabelast. Waarschijnlijk zijn ‘de ladies’ door een bommenwerper van de Royal Air Force opgepikt en hier in een landingsvaartuig in de lokale haven gedropt.

Misschien staat RAF wel voor Risky Air Freight? Zouden op dit eiland misschien ook opnames worden gemaakt voor het in de UK ongetwijfeld populaire programma, de XXXXLL Factor? Naast extra vluchtbelasting zou dit peloton ook extra ‘toeristenbelasting’ moeten betalen. Hele tegelpaden bezwijken onder hun gewicht, liften worden verkracht en restauratiemeubilair is na hun bezoek onmiddellijk aan vervanging toe.

Ongewenst kom je de ‘kudde’ later ook nog in je zorgvuldig uitgezochte restaurant tegen. Vanuit onze veilige hoek hadden we een mooie uitzicht op de ‘Tokkie’ parade. Welke gerechten ze bestelden vraagt weinig toelichting. Veel en vet. Mijn glimlach ging bijna over tot walging, maar ok. Het was hun feestje.

Over feestje gesproken. Muziekklanken trokken ons bij een horecagelegenheid naar binnen. Het duurde geen dertig minuten of ‘Obesitas United’ rolde de kroeg ook binnen. Cocktails waar ik het alcoholpercentage niet van wil weten werden door de ‘valpijp’ naar binnen gegoten. Mijn glimlach werd alleen maar groter toen de muziekjongens een Robby Williams nummer inzette: Angels.

Double G.


next page next page close

Staken!

De Champions League. Het is een gedrocht. Lelijk als de nacht. Met voetbal heeft het weinig te maken. Vooral met geld. De verschillen worden groter. Als fan van Bayern, Real of Barca valt er nog wat te genieten. Tenminste. Als je van Amerikaanse feelgood movies houdt. Leuk, vermakelijk en ontspannend. Maar je weet het einde al.

Het is een gedrocht. Liverpool dat een B-team opstelt tegen Real Madrid. Halverwege de poulefase. Vooraf kansloos in Spanje. De hardwerkende supporters hebben de loonstrook van die maand ingeleverd bij de club om ‘hun’ team te zien spelen.“You’ll never walk alone?“

Ajax is klaar. Was het in september al. De Europa League volgt. Misschien. Nog zo’n gedrocht. De winnaar van de Europa League. Waar ben je dan de beste van? Bij de Champions League is dat nog duidelijk. Van het geld uitgeven. Real Madrid de gedoodverfde favoriet van dit jaar. Een finale tegen Bayern. Barca, Paris Saint Germain. Misschien Chelsea. In een stadion vol met sponsors. En Platini, op de eretribune. Spelend met de piemels van een paar Russen en sjeiks.

Daarom ga ik staken. Revolutie wil ik! De televisie gaat na Ajax niet meer aan voor de Champions League. Het enige wat we hoeven te doen met z’n allen. De tv niet meer aanzetten. Niet meer kijken. Ook niet op de achtergrond terwijl je bier drinkt met je vrienden. Niet meer in de kroegen. Niet meer in kantines. Dan dondert dat hele circus vanzelf in elkaar. Sjeiks en Russen vertrekken met de noorderzon. Platini met zijn hand in zijn broek in een leeg stadion. Moederziel alleen. Huilend. Kijkend naar de ravage die is achtergebleven.

Staken dus! De tv uit. Dan zien wij over tien jaar weer thrillers. Spanning. Een competitie zoals deze is bedoeld. Alleen kampioenen. Teams gelijk aan elkaar. Dan zijn we dertig jaar verder. En wordt het weer eens tijd. Ajax in de finale. Feyenoord van mijn part. PSV….?

Nou.… zó erg is het allemaal ook weer niet.

Nog niet.

 


next page next page close

Begrijpen

Op straat. Twee vrouwen op één scootmobiel. De lichtblauwe Albert Heijn tas bungelt aan het stuur. Eén voorop. De ander wijdbeens achterop. Zij zit ongemakkelijk. Er is weinig ruimte. In haar linkerhand brandt een sigaret. Peuk. Terwijl ze voorbij rijden, neemt ze een trek. Ze blaast de rook omhoog. Vervolgens draait haar gezicht langs de rug van de andere vrouw. Naar rechts. Moeizaam. Daar aangekomen brengt ze een blikje Heineken naar haar mond. Het is twee uur ’s middags.

Lachen? Huilen? Boos worden? Ik weet het niet. Verbijsterd sta ik op de stoep. Een mannetje rent in mijn hersenen van deur naar deur. Een razendsnelle zoektocht naar referenties. Herinneringen. Oordelen. Naar goed en slecht. Maar hij vindt helemaal niks.

Godzijdank.


next pagenext page

Creatie

Herinneringen. Als het maken van een fotoboek. Jij bepaalt welke foto’s in het boek...
article post

Wit

Ik zit vast aan een grote ijzeren kabel. Glij langzaam omhoog. Om mij heen is alles wit....
article post

Kerst

Vorige week verschenen twee onbekenden aan de deur. De eerste kwam voor de bank. Voor een...
article post

Sinterklaasavond

Vanavond komt in de Nederlandse huizen de Sinterklaas adrenaline tot een ongekende...
article post

Voorgevoel

De herfst kabbelt langzaam voorbij. Weinig regen. Droge lucht. Een waterig zonnetje dat...
article post

Overtollig

Na een paar dagen op een zonnig Spaans eiland ben ik er aan gewend. Waaraan? Om het maar...
article post

Staken!

De Champions League. Het is een gedrocht. Lelijk als de nacht. Met voetbal heeft het...
article post

Begrijpen

Op straat. Twee vrouwen op één scootmobiel. De lichtblauwe Albert Heijn tas bungelt...
article post