rss search

Schijtduif!

line

SchijtduifIk zat even in mijn raam. Ik dronk een biertje. Het was mooi weer. De zon scheen. Ik keek door de Lange Straat. Veel mensen. Heel druk. Iedereen liep door elkaar. Veel verschillende geluiden. Maar ik verstond niets. Ik keek om mij heen. De straat zag er uit als altijd.

Opeens hoorde ik gefladder. Aan de overkant. Op het dak van het huis tegenover mij ging een duif op de dakrand zitten. Zij keek me aan. Dat wist ik zeker. Het was een vrouwtje. Dat was meteen duidelijk. Ze keek mijn kant op. Vervolgens paradeerde ze met kleine pasjes over de dakrand. Een meter verder stopte ze en draaide weer naar mij toe. Ze keek me aan. Ik werd er een beetje zenuwachtig van. Dat had ik normaal nooit.

Keek achter me. Misschien zat er nog iemand achter mij. Maar ik zag een lege huiskamer. Ik draaide weer terug. Ze was weer een stukje verder gedarteld. Tot de hoek van het dak. Weer keek ze mij aan. Het was ook nog eens een hele mooie duif. Viel mij nu op. Glanzende veren. Mooie kleuren. Ze liep met haar hoofd omhoog. De borst iets vooruit. Haar achterkant bewoog gracieus mee met elk stapje.

Ze keek me weer aan. Opeens. Onverwacht. Fladderde ze zomaar over de straat. Richting mij. Ik schrok een beetje. Snel nam ik een nonchalante houding aan. Leunde tegen mijn raam. Mijn rechterbeen half opgetrokken. Mijn rechterarm rustte op mijn rechterknie. Met mijn rechterhand hield ik zelfverzekerd mijn biertje vast.

Ze landde naast me. Van dichtbij was ze nog mooier. Ze keek me weer even aan. Ik verzamelde al mijn moed. “Hi, kom je hier vaker?” hoorde ik mijzelf tot mijn eigen ongeloof zeggen. Snel nam ik een slokje van mijn bier en probeerde een glimlach op mijn gezicht te laten verschijnen. Ze keek me niet eens aan. Liet zich van de vensterbank vallen en fladderde zo weer in de richting van de Platte Stenen Brug.

“Schijtduif!”dacht ik en nam weer een slok van mijn bier.



Leave a Comment