rss search

Regen

line

Heerlijk. Het is slecht weer. Flinke regenbuien. Koud. We waren er hard aan toe met z’n allen na die vele weken van zon en soms tropische temperaturen. Elke dag biefstuk gaat ook vervelen.

Regen. Het heeft een verfrissende werking.  Zeker als het met bakken uit de hemel komt. Stiekem wil je dan buiten zijn. Als een klein kind. Die wil niets liever dan stampen in plassen. Regenjas aan. Laarzen. En hups, naar buiten.  Of voetballen op een steeds drassiger wordend veld. Groen gras dat langzaam veranderd in een bruine brei. Natte haren. Doorweekt. Overal modder. Kleren die bij thuiskomst niet verder komen dan de bijkeuken. Of in een plastic tas verdwijnen. Dan pas in de voetbaltas.

Dat gevoel. Dat is heerlijk. En het is er nog steeds. Na het eten een rondje hardlopen. Door het Westerpark. Rennend. De stroom van gedachten achter je latend.  Als het waterspoor van auto’s op de snelweg. Terwijl elke stap nieuwe energie geeft, schiet een konijn voor me langs. Midden in de grootste stad van het land. Hier zie ik ze in het wild. Voorheen alleen in een hok. Ironisch.

De korte en heftige regenbuien komen als een geschenk uit de hemel. Verfrissend. Je voelt dat je leeft. Drijfnat binnen een paar minuten.  Natte sokken in de hardloopschoenen. Natte haren. Stralen water over mijn gezicht. Als onder de douche. Het liefst had ik uren doorgelopen. Als mijn benen het hadden toegelaten. De laatste paar honderd meter wandelde ik naar huis. Overal lagen plassen.

Klaar om in gestampt te worden.



Leave a Comment