rss search

Loslaten

line

Het is tijd om los te laten. Afscheid nemen.Voor het eerst in mijn leven was ik in Stockholm. Mooie stad. Rustig. Schoon. Ruim. Mooie mensen. Enkel de alcoholprijzen doken in negatieve zin op. Vermomd als de helft van mijn restaurantrekening. Toch kon ik dat snel loslaten. Het smaakte er eigenlijk nog beter door. Er was iets anders. Iets wat ik mee naar huis heb genomen. Een gevoel. Dat ik niet meer kan loslaten. Of juist wel.

Tijdens de ontspannen wandeltochten door de stad werd ik er door overvallen. Door een geur. Een bekende geur. Maar als nieuw in het jasje van dit jaar. De geur veranderde in besef toen ik als automatisch naar de bomen keek. Mijn blik vanaf boven afglijdend naar beneden. Naar de grond. Daar zag ik het. Vertrouwd. Maar als nieuw. Scandinavië loopt in alles vooruit. En ook hierin.

Thuis in Nederland. Zodra de zon schijnt, geniet ik optimaal. Want het besef is daar. Maar ’s avonds in T-shirt en korte broek wordt ik genadeloos teruggefloten door Moeder Natuur. Ook hier gebeurt het. Ze klopt nog niet op deur. Maar staat wel bij het tuinhek.

De kleuren. Geuren. De regen. De overgang. Het oude afschudden. Tijd om los te laten. Afscheid nemen. Van de zomer. Klaar maken voor het nieuwe.

Het wordt herfst.

 



Leave a Comment