rss search

Dromen

line

Als freelancer zie je nog eens wat van het land. Zo reed ik het afgelopen jaar naar Arnhem, Almere en nu Leidschendam. Het duurt altijd even voordat ik het ritme heb gevonden. Een vaste stop voor een bakkie koffie, het mentaal instellen op de onvermijdelijke files maar vooral, het genieten van de omgeving.

Nu Leidschendam. A5 naar de A4. Een kopje koffie bij Hoofddorp. Files vallen mee. Meestal. Alleen het betreden van de snelweg op de terugweg gaat vaak stapvoets. Je raakt er aan gewend. Iets wat niet geldt voor het tafereel wat zich rond en boven mij afspeelt.

’s Ochtends vroeg zie ik, tegen de geel-oranje zonsopgang in, de silhouetten van grote vliegtuigen op de grond. Indrukwekkend. Soms rijdt er langzaam één voorbij. Afkomstig van de Polderbaan. Heel soms zie ik er net eentje landen. Het is een welkom en bijzonder ochtendritueel.

Maar ook ’s avonds. Op de terugweg. In het donker. Een grote oranje gloed van oneindig veel lichten. De brede weg. Het vormt een ontspannend geheel. Het mooiste zijn de zichtbare aanvliegroutes. Recht voor mij zie ik in één lijn vier verschillende vliegtuigen in de lucht. De eerste is goed zichtbaar. Een heldere witte bol tegen de donkere lucht. De rest volgt daarachter. Steeds een stukje hoger. Een rechte lijn. Elke lichtbol een stukje kleiner. De laatste is niet veel groter dan heldere ster. Een prachtig aangezicht dat me doet wegdromen.

Ergens volgend jaar zit ik niet in de auto maar in één van de bewegende witte stippen die nu langzaam op mij afkomen.

 



Leave a Comment