rss search

Vliegen

line

Ajax-NAC. Davy Klaassen. Uit het niets is hij daar. Oer-Hollandse kop. Nuchtere uitstraling. “Doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg.” “Niet lullen, maar poetsen.” Dat gaat door mijn hoofd als ik Davy Klaassen zie.

Dan vergeet ik het grote Russische staatscircus dat door de voetbalwereld dendert. De voetballers met astronomisch grote bedragen op de bankrekening. Het nog grotere ego. Dan vergeet ik de miljardairs die handelen met spelers en clubs alsof het knikkers zijn.

Het was na de 2-0 denk ik. De volley die hij onberispelijk tegen de touwen joeg. Hij rende juichend weg. Juichend op een manier zoals je dat niet meer ziet. Juichend zoals een kind dat zou doen. Juichend zonder dat er over na was gedacht. Onbewust van de vele camera’s. Onbevangen. Juichen zoals je je voelt.

Davy Klaassen scoorde. Hij rende weg. Spreidde zijn armen. Heel wijd. Als een vliegtuig. En bewoog ze van links naar rechts. Vliegend door de Arena.

En zo voelde hij zich ook.

 



Leave a Comment