rss search

Ontroerend

line

VriendschapDeze week. Engeland tegen Nederland. Wat begon als een doodsaai schaakspel eindigde in een weergaloze doelpuntenshow. Dankzij Robben, Huntelaar en wat experimentele wissels. Maar zoals zo vaak. Het mooiste kwam als laatst.

Een ontroerend moment. Ik zag het heel even snel. Maar het viel me op. Het was ná de 2-3 van, natuurlijk, Arjen Robben. Zwaar bekritiseerd in Duitsland. Weer vrij en vol van plezier met zijn vrienden. Uit het niets.Scoorde hij de 2-3. Weergaloos. Bij Robben heb je altijd een paar seconden nodig om te beseffen wat er is gebeurd. Hij scoort goals uit het niets. Schiet op momenten dat niemand het verwacht. Altijd hard. Altijd op de goal.

Maar het mooiste moment kwam ná de goal. Deze avond was precies wat hij nodig had. Robben juichte. Maakte een buiging voor het Nederlandse publiek. Werd gefeliciteerd door zijn ploeggenoten. Toen kwam het moment.

Hij stond nog alleen met Van Bommel. Dé onbetwiste leider van dit Nederlands Elftal. Van Bommel omhelsde Robben. Maar niet zoals voetballers dat zo vaak doen. Van Bommel had zijn hoofd vast. Praatte tegen Robben. In zijn oor. Het was vriendschappelijk. Vaderlijk. Oprecht. Een echte omhelzing. Niet vanwege de goal. Of die avond. Hij omhelsde de persoon Arjen Robben. Hij was oprecht blij voor hem.

Een fitte Robben die plezier maakt. Die maakt het verschil deze zomer. En in Europa is er maar één Arjen Robben. Dat weet Mark van Bommel. En dat heeft hij hem verteld ook.



Leave a Comment