rss search

Onbetaalbaar

line

OnbetaalbaarGisteravond zag ik iets heel bijzonders. Ik had het al lang niet meer gezien. Niet zo. De laatste keer was op een door een immense sterrenhemel verlicht Australisch strand. Maar het was toen anders. Hetzelfde. Maar minder indrukwekkend. Dit was uniek.

Gisteravond. Het was al laat. Tijd om naar bed te gaan. Ik rookte nog een sigaret. Die nare gewoonte heb ik af en toe. Dan open ik één van mijn grote ramen. Twee en een halve meter hoog. Twee delen. Ze gaan naar binnen open. Ik stap zo in mijn vensterbank en leun tegen het ijzeren hekje. Dat moet voorkomen dat ik languit op de Lange Straat beland. Gelukkig is ie stevig. Vier man houdt het hekje ook. Weet ik toevallig uit ervaring.

Met mijn hoofd nog even in de frisse avondlucht keek ik weer eens door de verlaten straat. De winterverlichting was al uit. Geen mens op straat. Ik keek een beetje rond en rookte mijn sigaret.

Twee vrouwen liepen langs. Één keek omhoog. Bijna niemand doet dat. Mensen verwachten geen bewoners in een winkelstraat. En als ze wel kijken is het meestal vrij verwonderd. Alsof ze in een dierentuin lopen: “Kijk die chimpansee daar!” We lachten en groette elkaar. Ze liep verder. Ik nam weer een trekje van mijn banaan.

Zo gaat dat regelmatig op een late avond. Niets bijzonders. Routine. Maar gisteravond was anders. Ik stond daar. In mijn raam. De vrouw was al uit mijn gezichtsveld. Ik keek richting de Grote Kerk. En opeens. Gebeurde er iets in mijn rechter ooghoek. Snel draaide ik mijn hoofd naar rechts. En omhoog.

Boven de daken. Hoog in de hemel. Schoot een felle lichtstrook tussen de sterren door. Een vallende ster zoals ik hem nog nooit had gezien. Dichtbij. Ongelooflijk helder. Een overduidelijke streep door de donkere lucht.  Anderhalve seconde. Meer zal het niet geweest zijn. Maar indrukwekkend. Heel indrukwekkend. Ik was ook verbaasd. Geloofde niet goed wat ik had gezien. Of ik besefte het niet.

Ik keek nog een tijdje naar de hemel. Wachtend op de herhaling. Die kwam niet. Ik stapte van mijn vensterbank weer in de woonkamer. Sloot de ramen. Keek nog eens in de lucht. De oudejaarsloterij hoofdprijs was dit jaar weer aan mij voorbij gegaan. Maar ik had zojuist 2012 gestart met iets prachtigs. En unieks.

Onbetaalbaar.



Leave a Comment