rss search

Backspace

line

Niets is frustrerender dan het ontbreken van inspiratie.  Starend naar een beeldscherm. Typend. Wachtend op de juiste woorden. Die lijken te komen. Maar uiteindelijk een stille dood sterven. Door een gewetenloze moordenaar. De backspace toets.

Neem deze zinnen. Ze staan er alsof ze er altijd zijn geweest. Alsof er een begin en een einde was.  In één keer opgeschreven. Maar dat is niet zo. Backspace heeft zijn werk veelvuldig gedaan. Onopvallend. Geen sporen achterlatend. Creaties verpulverend.

Nu staan er twee alinea’s. Meer niet. En niemand weet beter. Dit is wat er staat. Het geworstel blijft onzichtbaar. Welke, misschien, prachtige teksten zijn ongecreëerd gebleven? Niemand die het zal weten. Laat staan lezen. De backspace toets. De grootste vriend en vijand van iedereen die achter een scherm kruipt om te schrijven. Nog onwetend over wat er eigenlijk geschreven gaat worden. Soms een uitkomst. Soms een doorn in het oog.

Wat zou het gemakkelijk zijn als je gewoon kon laten staan, wat je als eerste opschrijft. De eerste ingeving is altijd de beste. Maar dan lonkt daar altijd nog de backspace toets. Express een beetje groter dan de rest. Met die nare pijl naar links. Uitdagend en betweterig roepend: “Je kan nog altijd terug. Je kan het veranderen. Het kan nog perfect.”

Godzijdank heeft het leven geen backspace toets. Het zou doodsaai zijn en we zouden geen stap vooruit komen.



Leave a Comment