rss search

Baard

line

BaardHet heeft even geduurd. Zeventien jaar om precies te zijn. Het was 1998. Het jaar van het mooiste Nederlands Elftal ooit. Het beste wat ik heb gezien. Het jaar van examens. Het jaar van feestvieren in Spanje. Het jaar van nog veel meer. En in dat jaar, 1998, kreeg ik een diploma. Uitgereikt door een kale leraar in een dito klaslokaal.

Deze leraar was vooral een figurant geweest. De vriendelijke man leefde in zijn eigen wereld. De meeste van mijn klasgenoten in een andere. Tijdens de uitreiking gebruikte hij het jaarboek als geheugensteuntje en vroeg mij naar mijn uitspraken daarin.

Onder mijn foto had ik mijn plannen voor de toekomst moeten schrijven. Kort en krachtig had ik vermeld: ‘een baard’. Het was een grapje geweest. Een knipoog. Achttien jaar oud. Toekomst was voor mij een woord van véél later. Ik had geen flauw idee. Met humor was dit prima op te lossen.

En nu? Kijkend naar foto’s van toen had ‘een baard’ wel het allerlaatste toekomstplan moeten zijn. Als ik al een scheerapparaat had, lag het ergens ongebruikt op een wastafel. Wachtend op de eerste donshaartjes die rigoureus verwijderd moesten worden.

Zeventien jaar heeft het geduurd. Ik dacht dat ik klein had gekozen maar had onbewust groots gedroomd. Nu is hij is er. Een baard. Dé baard. Een échte. Een schitterend exemplaar. Missie voltooid.

 



Leave a Comment