rss search

+1

line

Vorige week ben ik een paar jaar ouder geworden. Zenuwslopend was de wedstrijd tegen Australië. Erg goed was het niet. Maar wel drie keer scoren. En één keer meer dan de tegenstander. De kritiek van stuurman Johan begrijp ik daarom niet zo goed.

Nog nooit had het Nederlands elftal van Australië gewonnen.  De timing voor de eerste keer was daarom perfect. En misschien wel gewoon een grote prestatie. Twee wedstrijden, zes punten en kwalificatie voor de achtste finale. Wat mij betreft is dit WK al geslaagd.

Wat ik vanavond kan verwachten? Ik heb geen flauw idee. We hebben weer een aantal dagen oeverloze discussies achter de rug. Iedereen heeft en geeft zijn mening. Zoals altijd. Het grootste gedeelte niet geremd door enige kennis en ervaring. Normaal reken ik mijzelf daar gemakshalve ook toe. Dit jaar niet. Het interesseert me niet zoveel wie er spelen. Systemen? Harstikke leuk, maar dat laat ik graag aan Louis over.

Vanavond ga ik weer voor de tv zitten. Zonder verwachtingen. Weer hopend op spektakel. In welke vorm dan ook.  Ik ga voor de tv zitten en hoop op veel strijd. Heel veel strijd. Ik hoop dat ik weer een paar jaar ouder mag worden. Zenuwen gierend door het lijf.

Zolang het Nederlands Elftal maar blijft scoren, ééntje meer dan de tegenstander.

Dan ben ik gelukkig.



Leave a Comment