rss search

Happy birthday

line

Middernacht even een stukkie tikken. Moet je niet naar bed? Ja natuurlijk. Ik heb niet het gevoel dat ik de vorige dag laat eindig. Neen, ik begin de volgende dag juist vroeg en heb er alle redenen toe.

We tekenen 30 juli 1981. MCA kraamafdeling. Om 0.55 uur kondigt dochter Linda zich aan.  Vijf minuten later ziet Marloes het levenslicht. Trotse ouders. Moeder en dochters bleven nog enkele dagen in het ziekenhuis. Mijn autorit naar huis om  03.00  was het gevoel van een kampioenschap. De titel of de cup naar huis brengen. Blij, blij en blij. Verdomme, ik kon het op dat tijdstip tegen niemand vertellen. Had ik maar ergens op ’t Kruis licht zien branden dan had ik er aangebeld. Zelfs bij de pastorie! Compleet besnuffelde gedachte natuurlijk maar ik wilde het zo graag delen.

Thuisgekomen gingen de schoenen uit en mijn muziekkeuze (ik geloof the Cats) hard aan. Ik zie me nog zitten. Twee (tweeling) flesjes bier open gemaakt. Lachen, zingen en huilen. 05.00 uur bij ons was het al 06.00 uur in Israel. Ik kon nu toch mijn schoonzus wel bellen? De kibboetsleiding dacht daar anders over. Ondanks mijn beste Engels:  ‘Very, very  important and I have to speak to miss Westerman. Please can you get her  for me?’ Het duurde een half uur en weer een biertje tot ik haar als eerste het heugelijke feit kon mededelen. ‘Twee dochters en je bent vernoemd.’ Stilte kan dan heel mooi zijn tot er vreugdegehuil klinkt door de Mossad lijnen.

Na twee uur slapen begon toen mijn werkdag. Ouders, familie, vrienden, collega’s en beschuit met muisjes.

Nu, 32 jaar, later heb ik het rustig vandaag. Werken en vanavond de verjaardag vieren. Het is nu 0.21 uur. Zal ik nu alvast hun verjaardag gaan vieren?



Leave a Comment