rss search

Zaterdag

line

ZaterdagHet is weer zaterdag. De dag dat niets moet, wat ook wel later mag. Zaterdag is een fijne dag. Ongeacht het weer. Zaterdag heeft vele gezichten. Als je klein bent staat zaterdag meestal in het teken van sport. Als je ouder wordt, verandert dit. Dan moet je  opeens op zondag voetballen. Dit moment valt vaak precies gelijk met het moment dat je op zaterdagavond de kroeg gaat ontdekken. Daar is niet over nagedacht. Zeker niet omdat precies in diezelfde periode het fenomeen bijbaantje zijn intrede doet. Het zaterdagbaantje.

Ik had er ook één. Het was geen zaterdagbaantje. Maar ik was er ook op zaterdag. En lang. Heel lang. ’ s Ochtends vroeg om half zes ging mijn wekker en ’s avonds rond half zeven was ik weer thuis. De hele dag liep ik onvermoeibaar door de supermarkt. De Vomar. De mooiste tijd van mijn leven. En dan ’s avonds voorzitten met je vrienden, naar de kroeg, beetje achter de vrouwen aan om vervolgens diep in de nacht helemaal gesloopt in je bed te belanden. Dat waren nog eens zaterdagen.

En dan. Opeens ben je afgestudeerd. Moet je de hele week werken. De zaterdagbaan verdwijnt. Een nieuwe zaterdag verschijnt. De ontkaterzaterdag. Een zaterdag die na een lange week werken maar één doel heeft. Herstellen van de vrijdagavond ervoor. Lang in bed, veel water, gebakken ei met spek, jogginbroek met trui en een playstation. En meestal een visje. Vocht genoeg voor hem. Een hele andere zaterdag. Een zaterdag met minder voldoening, meer hoofdpijn. Maar wel de herinnering, meestal, aan een fantastische vrijdagavond. Soms komen ze nog wel eens voorbij, deze zaterdagen.

En dan op reis. Als je lang op reis bent, bestaan er geen zaterdagen. Ook geen maandagen of donderdagen. Geen enkele dag van de week bestaat. Elke dag is een dag. Het gevoel van elke soort zaterdag kan er wel zijn. Maar op elke willekeurige dag. Dat is lekker. Heerlijk zelfs. Maar toch, op een gegeven moment verlang je wel weer naar de zaterdag. De échte zaterdag.

In Alkmaar heb ik een échte zaterdag. Mijn verse zaterdag noem ik hem maar. ’s Ochtends, als de straten nog vrij zijn van orgels, stromen mensen, toeristen of als promo-team vermomde studenten, loop ik  mijn route. Vers brood bij de bakker, vers fruit op de markt voor mijn jus of vitamine shake, een haring en soms een portie kibbeling bij mijn Volendamse vrienden en uiteindelijk vers beleg of vlees bij mijn slager op de hoek. Het is geen boodschappen doen. Het is ontspanning. Als ik thuis kom en al mijn aanwinsten tevreden uitstal op mijn aanrecht, is mijn zaterdag al goed. Dat is mijn zaterdag. Ongeacht wat ik verder nog doe.

Zeker vandaag. Want na het amateurisme van mijn grote vriend de ING, had ik  behoefte aan iets echts. Aan professionals. Het gevoel hebben dat mensen écht voor hun klanten aan het werk zijn. Hun geld dubbel en dwars verdienen. Zoals zo vaak bleek weer, waar je behoefte aan hebt, dat krijg je!

Want bij mijn slager stond ik vanochtend rustig te wachten op mijn beurt. Geen nummertjes. Een klein detail, maar zo hoort het. Klanten zijn geen nummers. Ik groette wat bekenden. Als altijd hielp een hele stoet met mooie dames de klanten. Altijd vriendelijk en attent. Altijd hard werkend. En terwijl de slagers druk bezig waren met hun ambacht, stond achter de balie links van mij één vrouw bakjes te vullen. Of ik wat wilde proeven. Natuurlijk wilde ik dat. Geen idee wat het was. Het bleek heerlijk te zijn! Rundertapenade. Carpaccio in een bakje noem ik het maar even oneerbiedig. Ik kon niet anders dan naast mijn vaste bestelling een bakje mee te nemen. De man naast mij deed hetzelfde!  Een goed product verkoopt zichzelf. En zeker in zo’n omgeving! Hier hou ik nou van!

En ondertussen is het meer dan een week geleden dat ik mijn pinpas kwijtraakte. Ik heb een nieuwe, maar wacht nog steeds op het bericht dat ik mijn pincode kan ophalen……..

De ING zal nooit onderdeel worden van mijn zaterdag. De ING is maandag.

 

 


2 comments

line
  1. Rutger Vlaming

    Bart,, hij is weer uitstekend! Leuk om te lezen :) Ik liep vanmiddag langs, je was waarschijnlijk hiermee bezzig, want je had geen aandacht voor buiten ofwel je telefoon. Belde je om een bakkie te doen, later misschien?

    line
  2. Dorien Berkhout

    Leuk Bart! En inderdaad…die goede oude Vomar tijd :)

    line

Leave a Comment