rss search

Thuiskomen

line

Afgelopen maandag. FA Cup in Engeland. Arsenal speelt tegen Leeds United. Robin van Persie heeft vrij. Het is de wedstrijd van de rentree. De rentree van Thierry Henry.

Voor twee maanden weer Gunner. Als supporter. Speler van Arsenal. 34 jaar oud. Een levende legende voor alle Arsenal fans. Zijn standbeeld prijkt al voor het Emirates stadium. Vereeuwigd. Alsof hij er niet meer is.

Maar rond de 68e minuut van de wedstrijd staat de échte Henry naast de zijlijn. Niks standbeeld. Klaar om in te vallen. Het shirt zit iets strakker. De baard is nieuw. Het publiek is uitzinnig. Thierry Henry is terug. Hij betreed het veld onder een oorverdovend gejuich. Een jongensboek. Met het ultieme hoofdstuk, slechts tien minuten later.

Song heeft de bal op het middenveld. 30 meter van de goal van Leeds. Henry staat op de punt van de zestien. Twee meter verwijderd van een verdediger. Die kijkt nog eens naar rechts. Hij ziet Henry. Hij kijkt weer terug. En Henry is weg. De bal van Song precies op tijd.

Henry rent de zestien in. Wat schuin achteruit. Opendraaiend naar rechts. Het mooiste van de avond staat te gebeuren. De aanname.

Hij ontvangt de bal. Hard. Hij laat het prachtig vallen op zijn rechtervoet. Tegelijkertijd trekt hij deze iets terug. Als een trekstoot. De bal kaatst van zijn voet. Iets naar voren. Henry maakt één stap. De bal raakt het gras. Henry maakt een tweede stap. De bal rolt terug richting de rechtervoet. Terug bij Henry. De rechtervoet raakt de bal. En verdwijnt. Onhoudbaar. In de verre hoek. De winnende goal.

Weergaloos. Henry is weer thuis. En de bal is weer thuis bij Henry.



Leave a Comment