rss search

Lentini

line

LentiniVorige week was ik op Sicilië. Met de familie. Mooie combinatie. Genieten van de omgeving, traditionele appartementen in afgelegen dorpjes, het weer, de etna, het eten en, onvermijdelijk bij ons, de drank. Zoveel gezien. Maar één ding viel mij op.

Het bracht mij weer even terug in de tijd. ’s Ochtends vroeg, tijdens de terugreis naar Catania aan de oostkust van het eiland reden wij in onze oversized bus langs een dorpje. Lentini zag ik staan. “Lentini?”, dacht ik. Ik herkende de naam maar moest even denken.

En opeens wist ik het. Lentini was ooit een voetballer. Een Italiaanse uiteraard. “Een groot talent wat nooit iets is geworden.” Dat is het eerste wat in mij opkwam. Ik dacht te weten dat hij ook uit Lentini kwam. Bij mijn vader, die naast me achter het stuur zat, zag ik geen herkenning.

Thuis gekomen zat ik achter mijn computer en googelde. Wikipedia bracht hulp. Gianluigi Lentini. En direct wist ik het weer. Hij was ooit ‘s werelds duurste voetballer. In 1992 ging hij van Torino naar AC Milan voor 18 miljard lire. 16 miljoen euro. Pas in 1996 werd hij van zijn troon gestoten door Alan Shearer. De onzinnige bedragen die er vanaf toen voor voetballers werden betaald is bekend. Lentini was overigens al lang uit beeld. Na een zwaar ongeluk in 1993 heeft hij nooit meer zijn oude niveau gehaald.

Waarom ik deze man nou zo onthouden heb, weet ik niet. Ik was 12. Gianluigi Lentini. De naam heeft wat magisch. Met zo’n naam moet je wel een goede voetballer zijn. Net als Killy Gonzalez. Of Andoni Zubizaretta. Dat staat toch gelijk lekker in zo’n opstelling. Beter dan Berry van Aerle. Of Wim Jonk. Die namen verwacht je op een oud schoolbord in de kleedkamer van een plaatselijke 6e klasser. Niet bij een Europa Cup finale.

En toch stond Gianluigi Lentini tegenover Wim Jonk in de UEFA Cup finale in 1992. Ajax won die cup. Een Ajax met alleen Stefan Petterson als buitenlander in de gehele wedstrijdselectie. Een Ajax met onder meer Frank de Boer, Dennis Bergkamp en Danny Blind in de basis. Edwin van der Sar nog op de bank. Ook de Italianen hadden slechts 3 buitenlanders in de selectie. Een Spanjaard, een Belg en een Braziliaan. Enzo Scifo heette de Belg. Walter Casagranda was de Braziliaanse spits. Christian Vieri zat op de bank.

Ja, je leert nog eens wat met wikipedia. Ik bleef naar de pagina kijken. Al die Italiaanse en Nederlands vlaggetjes voor de namen. Nu, bijna 20 jaar later, zie je dit alleen nog maar met Interlands. Maar ik wil niet nostalgisch worden. Het is niet beter of slechter. Ik denk niet dat ik daarom Lentini herinnerde. Het moet die finale zijn geweest. Ajax tegen Torino. De UEFA Cup finale van 1992. Het begin van al dat moois. Dat onvergetelijke 3 jaar later. Winnaar van de Champions League. Met toen nog écht alleen de kampioenen van elk land.

Dus. Het kan gewoon niet anders. Frank de Boer,Dennis Bergkamp en Wim Jonk zetten weer de lijnen uit bij Ajax. Net als toen. Dit jaar wint Ajax de Europa League. En in 2015, met hetzelfde team omdat er nergens meer geld is, de Champions League.

En dat allemaal dankzij Lentini.



Leave a Comment