rss search

Kutweer!

line

Vanochtend liep ik in een stromende ijsregen naar mijn auto. Ik had geen paraplu. Dus trok ik mijn schouders omhoog. Tot voorbij mijn oren. Mijn hoofd verdween iets verder in mijn jas en ik maakte mijzelf wijs dat het hielp. Ik werd minder nat. Met grote passen liep ik naar de auto. Naar ruitenwissers en een verwarming.

Maar onderweg. Op de snelweg. Toen ik lekker warm en droog zat, miste ik ploteseling de regen. Het was nog steeds donker buiten. Het regende. Met een beetje hagel. En natte sneeuw. Ik zag dat het verschrikkelijk kutweer was. Maar ik had er geen last van. Ik zat comfortabel en luisterde naar de radio. Ik had helemaal niets te klagen.

Toch had ik graag op de fiets gezeten. Met het gezicht in de wind. Slingerend en stampend op de pedalen. De snijdende wind tegen het hoofd. De ijzig koude regen die er voor zorgt dat je je ogen maar moeizaam open kan houden. Een prachtige reden om te schreeuwen. Om eens lekker het volledige arsenaal aan scheldwoorden te laten gaan. Klagend, hardop scheldend. Tegen niets dan het weer.

Want het is kutweer! En dat hoort het te weten ook!



Leave a Comment