rss search

Geur

line

Ja! Het is lente! Ik weet het zeker. Gister. Einde van de middag. Lopend door de Alkmaarse straten. Op weg naar mijn auto. De zon scheen. Het was warm.  Geen jas aan.  De lucht was blauw.

Alles wees er op dat de we de winter nu definitief achter ons hebben gelaten. Zonnebrillen. Open jassen. Geopende deuren. Ontspannen maar energieke blikken van langs fietsende mensen. Maar toch. Het besef was er nog niet. Dat kwam een paar tellen later.

Lopend door een smalle steeg. Ik genoot van het lekkere weer. Einde van de middag en ik voelde de avond aankomen. Ik haalde even heel diep adem. Door mijn neus. En daar was het.

De geur van een oud jogginpak met grasvlekken. De bal onder mijn arm. Op weg naar het grasveldje voor het huis. Op weg naar de buurjongens. Voetballen tot het donker word. Totdat je vader je komt ophalen.

De geur van onderuit gezakt in een stoel. Omringd  door hopen onkruid en snoeiwerk.  Een koud biertje in de hand. Trots en voldaan rondkijkend in een als herboren tuin.

De geur van noppen op de tegels. Onderweg naar het trainingsveld. Korte broek. De eerste keer na de winterstop. Een rondo voor de training in het laatste licht van de ondergaande zon.

De geur van het einde van de werkdag. Naar buiten stappen. Op weg naar huis. Het lijkt opeens veel lichter dan elke dag daarvoor. Energie. Zin om nog iets te doen vanavond.

En de geur van een verse hondendrol. Daar stapte ik vol in.



Leave a Comment