rss search

Die Autobahn

line

Der AutobahnDit weekend was ik in Duitsland. Würzburg. Mooie stad. Maar voordat ik daar was, een flinke rit. Over de Autobahn. Heerlijk.

Raar. Want eigenlijk zijn de wegen lang niet zo mooi als in Nederland. Beetje grauw. Geen verlichting. Alleen je eigen koplampen. Of die van medeweggebruikers. Vaak gaan de wegen door niet bepaald de mooiste gebieden. Uitzonderingen daargelaten. Maar het maakt allemaal niets uit. Het is de Autobahn.

Het mooiste moment van de Autobahn is het begin. Zodra je de grens passeert. Lang naar uitgekeken. De laatste 10 kilometer wachtend. Kom nou! En dan. Van het ene op het andere moment weet je het. En voel je het. Je bent in Duitsland. Precies op dat moment, wordt je voet een stuk zwaarder. Het gaspedaal wordt ingedrukt. Twee handen aan het stuur. Blik ver vooruit. Spiegel in de gaten houden. Voor grote BMW’s. Audi’s. Mercedessen. Soms een Porsche.

Dan de Rastätte. Waar je ook stopt. Je hebt altijd het gevoel dat je er al bent geweest. Al vanaf het moment dat je de afslag neemt, waar je de motor van je auto langzaam tot rust laat komen, is er herkenning. Het continue monotone geluid van de hoge toeren van de afgelopen uren, af en toe afgewisseld door het getik van een richtingaanwijzer gevolgd door de zachte windvlaag bij het inhalen, sterft langzaam weg op de afrit. Het terugschakelen klinkt als een diepe zucht.

Rustig rijdt je de auto op een parkeerplaats. Je draait een vrije plek op. Je staat stil en hoort de motor nog zachtjes draaien. Nog vol energie maar genietend van de korte rust. Als een hond die vol verwachting naast je staat, terwijl jij op het punt staat de stok voor de 20e keer ver het bos in te gooien. Je draait de sleutel om. De motor slaat af. Buiten hoor je alleen nog het stille getik onder de motorkap.

Over de parkeerplaats loop je richting het restaurant. Het gevoel van vele vakanties neemt je lichaam over. Als je het restaurant binnenloopt, weet je het helemaal zeker. Hier ben ik al een keer geweest.

Een reis over de Autobahn. Het voelt iedere keer weer als thuiskomen.



Leave a Comment