rss search

next page next page close

Driving home for….

Het is een op een regenachtige dinsdagavond diep in mei als een vermoeid ogende man zich meldt aan de balie van het City Hotel in Wolgast. Wolgast een klein sober stadje in het noord oosten van Duitsland op een steenworp van de Poolse grens. Alles ademt hier nog voormalig Oost Duitsland. De kasseien in het kleine oude centrum, de fabrieksschoorstenen die de skyline bepalen, maar ook het sobere straatbeeld. Tegenover het hotel schreeuwen de reclames van Netto, KWIK en Rossman het hardste om aandacht. Discounters in o.a. levensmiddelen en kleding. Goedkoop dus. De vriendelijke vrouw aan de balie vraagt of ik de € 45, – hotelkosten contant kan betalen. Ze heeft de strijd om het gewicht van Claudia Schiffer of Heidi Klum te bereiken al lang opgegeven. Ze oogt blij maar in haar ogen zie ik gelatenheid. Een houding die je hier meer ziet van mensen in deze regio die zich minder goed behandeld voelen. Werkloosheid, lage salarissen met als gevolg ook een matige oude dag voorziening. De kamersleutel is nog een ouderwetse knots welke ik in mijn jeugdjaren ooit een keer vergat af te geven, mij toen niet realiserend dat die avond vele meisjesogen op mijn heup broekzakje gericht bleven.

De kamer is precies wat ik verwachtte. Schoon, ruim, veel hout en een krakende vloer die uiteraard schuin afliep. Ik moest even denken aan het programma van Geer en Gor. Drie sterren had dit hotel dus. Door positieve ogen waren douche en flat screen al twee sterren.

Zal ik nog wat gaan eten? ‘U vindt een Italiaan 300 meter verder’, aldus de baliemevrouw die mijn € 50, – biljet op echtheid aan het controleren was. Is er zo weinig vertrouwen in ‘Wessies’ in hun grote autobakken? De ‘Italiaan’ heeft zeven tafels waarvan er drie bezet zijn. Gelukkig, in de hoek zie ik mijn plekje. Ik hou mijn jas nog even aan omdat de regen en 11 graden mij behoorlijk te pakken hebben. Een Cordon Blue, negen euro en een half uur later sta ik enigszins flets weer buiten. Geen aardig praatje met de bedienende mevrouw maar afstandig ‘Danke und Tschus. Wat is er met mij? Heeft deze wat depressieve regio of het flutweer mij in de greep?

Als ik tegen 06.00 uur wakker wordt is alles anders toch? De zon schijnt flauwtjes en ik ruik het Fruhstuck. Parkeer die ‘probleemgedachten’ van gisteravond. Nog 760 kilometer en drie afspraken en dan is het Hemelvaartdag. Hamburg, Bremen, Oldenburg, Groningen op weg naar huis. Als ik tegen 23.00 de contouren van buurtschap ’t Kruis zie opdoemen wordt mijn ‘Driving home for … gevoel’ realiteit.

 


next page next page close

Hangouderen

Wat kan ons prachtige kleine land soms toch weer groot zijn. Sommigen van ons gaan naar cabaret of naar een humoristische film? Het is niet meer nodig. Humor, je krijgt het bijna dagelijks voor niets aangeboden. Op straat, op het werk of zoals in dit geval, via de televisie. Gaat u er maar voor zitten.

Den Bosch heeft problemen met hangouderen. Voor mij nu al hét woord van 2014. Een aantal zestigplussers die elkaar al keuvelend op het centrale plein in Den Bosch ontmoeten. Vaak vergezeld  van fiets, een wandelwagen van hun kleinkind of natuurlijk het vervoermiddel van de toekomst: de scootmobiel. De gemeenteraad ging zich er over buigen!

Als u weer bent opgestaan van het lachen nog even dit. Op de televisiebeelden was op de achtergrond een Mc muurreclame te zien. Aha, dat kon wel een eens de reden zijn dat de schoen wringt. De zestigplussers is natuurlijk niet de doelgroep van de hamburgerketen. Waarom spelen die ‘kant en klare hap mannen’ niet in op de behoefte van de hangouderen? Een toastje met zalm, half gevuld ei of een anders zacht gerecht wat de gebitten van de ouderen kan doorstaan? Een gemiste kans Mac!

Wat kunnen we voor en van die ouderen nog meer verwachten in de toekomst? Een wandelstok met ingebouwde wifi? Wandelschoenen met traceerbaarheid zender of een overdekte scootmobiel met moderne muziekinstallatie? Rollators met een opstap,  accu en navigatiesysteem zijn niet ver meer weg. Net zoals de door de telefoon verwarmde handschoenen.

Dat de moderne techniek ook nadelen voor hangouderen heeft bleek uit het nieuwste snufje. Het thuisfront kan op de mobile telefoon van de partner een snerpend scherp geluid laten inbouwen dat afgaat als de door hen ingestelde limiet van in te nemen versnaperingen overschreden is. ‘

 

Double G.   

 

 


next page next page close

Verkiezingen 2013

Eigenlijk haat ik die verkiezingslijstjes op het einde van het jaar. Europees voetballer van het jaar, sportman, sportvrouw, sportploeg van het jaar. Top 2000, beste zanger of noem maar op. Steeds weer dat omkijken naar wat al geweest is. Saai, vaak voorspelbaar. Wordt het Messi of Ronaldo? Wordt het Bohemian Rhapsody of Hotel California? Ik zit eigen veel meer te wachten op de voorspellingen van 2014. Een relletje rondom Louis van Gaal, een bijna crisis om een zoenende Mark Rutte in een parkeergarage, Sven kiest in Sotsji twee keer een verkeerde baan. Huizenmarkt trekt met 5% aan,  AZ kiest toch voor een opleidingscentrum in de Schermer  en beoogde  Noord Hollandse vesting van Microsoft gaat met de Westfriese achtergrond ’Maikrosoft’ heten.

Ik heb dus niets met verkiezingen maar het volgende wil ik u niet onthouden. Speler van het jaar is voor mij Jay Jay Williams. Inmiddels ruim 670.000 keer bekeken op You Tube.(Jay Jay Ajax)

Double G voorspellingen
Zelf heb ik begin 2013 ook mijn ‘luchtige’ voorspellingen gedaan. Toch even benieuwd of ik toen al een voorspellende gave had? Veruit de meeste voorspellingen had ik fout. Hieronder een paar die goed of bijna goed waren: ‘Dries Mertens heeft weer eens een kampioenswedstrijd voor PSV gespeeld’, ‘Dierenartsen stellen Anky gerust over Bonfire, griepje, ’Arjen Robben is fit’, ‘Volendammer kermis duurt een dag langer’ (voor mijn gevoel dan). ‘Sylvie is op de Oktoberfeste gezien’, ‘Ajax wil ook zaalvoetbal’ en als sterke afsluiter: Gert Jan Verbeek haalt niet de Kerst.’ Van de zestig voorspellingen had ik er dus zeven goed.  Heel erg fout waren: ‘Balotelli naar Vitesse’,Ebke neemt een sabatical’ , Jaap Stam assistent van Ferguson’, ‘Volendam wint nacompetitie en Mart Smeets denkt aan afscheid. ‘

Voor 2014 ga ik het toch weer proberen

Prettige feestdagen

Double G


next page next page close

En hij staat….

Neen, deze stukjesschrijver wordt niet de nieuwe Hans van Zetten die na de Olympische Cassina-Kovacs-Kolman oefening van Epke Zonderland deze gedenkwaardige woorden uitsprak. Neen, het betreft onze periodieke huisgenoot, de Kerstboom. Voorafgaande aan het opsieren van de trotse Nordmann mag ik mijn mannelijk ego weer wat opkrikken. Zelfstandig doe ik de inkoop. Een feest op zichzelf. Hoe huisvrouwen of echtparen vertwijfeld en bijna ruziënd boom na boom onder de kritische loep nemen ben ik altijd zo klaar. Het maakt niet zoveel uit. Na het opsieren ziet niemand meer, die kale kant, wel wat weinig takken, hij is scheef, toch niet zo’n mooi model en noem maar op. Als ik snel de door hun afgekeurde boom meeneem, met de woorden: ‘Jeetje, deze is mooi’, zie je ze vertwijfeld kijken en ik hoor ze zeggen. “Waarom heb ik die mooie boom zelf niet gehouden?” Met een grote glimlach en binnen vijf minuten ben ik weg. Op naar mijn volgende deskundigheid.

En hij staat…

Met een vakmanschap waar menig bouwvakker nog van kan leren wordt de boom op de kant gelegd. Ruim dertig centimeter takken wordt er (aan de onderkant) ontdaan en voor dat een kritische, altijd beter wetende vriend of buur er erg in heeft staat hij in de zorgvuldig met zand gevulde emmer. Kijk, al zeg ik het zelf, tegen zoveel deskundigheid valt weinig in te brengen. Terwijl ik mij triomfantelijk van mijn tuin-spijkerbroek ontdoe, op naar weer een schone handen klusje, gaat verder in huis de logistieke Kerstversiertoer van start. Het zolderluik gaat open en ze staan ons al toe te lachen. Dozen met ballen, versieringen en verlichting en onze bloedeigen ‘Rednose Rendeer.’ Om verder niet tot last te zijn loop ik snel weg uit de ‘kerst versier looplijnen’. “Ga jij maar naar de voetbal dan versier ik de kerstboom wel.” Een dergelijk aanbod laat ik mij geen twee maal zeggen en sneller dan ooit werd het aanbod verzilverd. Dat het ‘naar de voetbal gaan’ bij mij meestal drie helften duurt, was vrijwel zeker ingecalculeerd.

Na enkele ‘droge keel medicaties’ later op de middag zag de Kerstboom er die zondagavond nog veel mooier uit.

Double G.


next page next page close

Holanda

Vrijdagavond Nederland tegen Hongarije in zo’n typisch Hollandse bar aan de Costa bekeken. Niet zo mijn ding. Die Nederlandse bars in de zon. Je kunt de bezoekers wel uittekenen. Net iets te corpulente mannen en met goud behangen vrouwen. Vaak meeschreeuwend op André Hazes, Frans Bauer of Dries Roolvink. Ik ben een voetbalfan dus dan toch maar deze vooroordelen trotseren.

Gek, maar ik was toch een beetje zenuwachtig. Geen trek in het zo typische Hollandse saté met patat. Waarom zenuwachtig? Ik wil gewoon dat Nederland beter gaat spelen dan alleen tikkie breed. Met dank aan een zwak Hongarije werden ik en de schreeuwende medelanders op onze wenken bediend. Alsof die pilsende kroegtijgers het voetbal zelf hadden uitgevonden. Ik genoot van de hoogstandjes Van Arjen en Robin maar bleef kritisch op onnodig balverlies. Johan, Louis en ik willen meer techniek toch?

Fluitjes
Na de 3-0 zakte mijn buikgevoel wat en werden de fluitjes San Miguel door mijn smaakpapillen wat gemakkelijker geaccepteerd. De rest was ontspannen genieten. Ik begon het op mijn schouders slaan van Rotterdamse John en Leidense Koos al dragelijker te vinden. Bij de prachtige teruglegkopbal (mooi woord) heb ik zelf maar mans een rondje gegeven. Eerlijk is eerlijk, iets wat mijn populariteit die avond daar tot grotere hoogte bracht.

Vamos Holanda Norte
Ik ben en blijf een Noord Hollander. Zat met die gasten even te weg strepen wie er van Oranje uit onze provincie komt. Amsterdam telt gewoon mee dus met Blind, Lens en Nigel de Jong zitten we al op drie. Van der Vaart uit Heemskerk en Ron Vlaar uit Hensbroek (waar?) maakt onze provincie hofleverancier. Op de voet gevolgd door Zuid Holland met vier. Vorm komt uit Utrecht. Arjen Robben, de Messi van de lage landen uit Bedum, Groningen. Boertje…..

 

 


next page next page close

Humor

Humor

Jaren geleden had je de grote drie. Toon Hermans, Wim Sonneveld en Wim Kan. Daarna kregen we o.a. Tineke Schouten, Freek en Youp. Tegenwoordig is er maar één humorist in Nederland. Wie? Kom op mensen. ‘The only One’ zou bij hem passen als internationale naam. De grootste komediant is natuurlijk Louis van Gaal. Ben je depressief, heb je ruzie met je vrouw, heeft je club verloren of wacht die vervelende collega weer. Neem het op of bekijk Youtube. Wat? Hoor ik u denken.

De persconferenties met Louis van Gaal, wiens gezicht lijkt op dat van een omgebouwde, vrouwelijke, Oost-Duitse gewichtheffer. Ik moet vaak zo enorm om de man lachen. Vooral omdat hij helemaal in zijn optreden gaat geloven. Tenenkrommend is zijn geïrriteerde houding naar de media als men hem weer eens een vraag stelt of als zelfs de vraagtoon hem niet bevalt. Louis gelooft in sprookjes, vooral in zijn eigen sprookjes. Dat Wesley Sneijder uit vorm was weten we allemaal na die intensieve Yolanthe snuffelstage. Maar om een alom bewonderde finalist en topspeler van het WK 2010 zo te behandelen? ‘Kijk mij weer eens’, hoor ik God Louis al zeggen. ‘Wesley is door mij geïnspireerd om drie kilo af te vallen.’ Ik moet lachen om Louis en heb tegelijk medelijden met hem. Zielige man. Wie houdt hem de spiegel voor? Niemand, ook een gelouterde perschef als Kees Jansma durft het niet. Iedereen in zijn omgeving is bang voor hem.

München
Hij weet nog niet wat er gaat komen. Hoe lang hij het volhoudt als bondscoach? Er is toch geen speler die hem echt mag, de boeman. Hij wil stoppen na de WK. Ik weet niet eens zeker of Louis de WK gaat halen. Vanuit München wordt er de laatste tijd door ene U. Hoeness opvallend vaak getelefoneerd met Spanje. Woorden als ‘Entlassung ‘en ‘Despido’ werden opgevangen. Er gaan nu geruchten dat een eigenwijs kijkende maar nog fitte 65 jarige man in de buurt van Barcelona regelmatig met een grote zaag aan het oefenen is…..

Double G.


next pagenext page

Driving home for….

Het is een op een regenachtige dinsdagavond diep in mei als een vermoeid ogende man zich...
article post

Hangouderen

Wat kan ons prachtige kleine land soms toch weer groot zijn. Sommigen van ons gaan naar...
article post

Verkiezingen 2013

Eigenlijk haat ik die verkiezingslijstjes op het einde van het jaar. Europees voetballer...
article post

En hij staat….

Neen, deze stukjesschrijver wordt niet de nieuwe Hans van Zetten die na de Olympische...
article post

Holanda

Vrijdagavond Nederland tegen Hongarije in zo’n typisch Hollandse bar aan de Costa...
article post

Humor

Jaren geleden had je de grote drie. Toon Hermans, Wim Sonneveld en Wim Kan. Daarna...
article post