rss search

next page next page close

Hand in hand

Hand in hand

Door Double G. – Het klinkt voor mij als Ajax-aanhanger wel wat gek maar ‘het hand in hand’ intrigeert mij deze vakantie. Geweldig om te zien hoeveel jonge maar ook oudere mannen en vrouw met elkaar pinkje, handje of armpje door lopen. Vooral bij de zeventig plus generatie is het aandoenlijk om te zien hoe zij elkaar liefhebben en dat de hele wereld dat ook mag zien. In sommige gevallen loopt het hondje er ook nog bij. Zo’n heel klein hondje die wij vroeger een wat sensuele bijnaam gaven. Het begon met een k en eindigde op likker. Doen we nu dus niet.

Zelf ben ik/ zijn wij niet zo van het handje vasthouden. We lopen ongelijk (wat een smoes) en voelen het als beklemmend. Dat elkaar vasthouden houden we voor andere momenten. Dat beklemmende is in de huwelijksnacht al begonnen toen die vervelend zittende trouwring in de lade van het nachtkastje is gegaan. Om er nooit meer uit te komen. Als wij een heel enkele keer nog wel eens stevig armpje doorlopen heeft het puur te maken met het weinige richtinggevoel na een avondje stappen. De uitleg, ‘het viel verkeerd, ik had te weinig gegeten of ik kreeg een klap toen we naar buiten kwamen’, zijn in die, gelukkig uitzonderlijke gevallen, te vaak als excuus gebruikt.

Ter afsluiting van een gezellige avond toch nog even in een Nederlandse kroeg geweest. Men had één of andere B-zanger met Hazes, Frans Duits en Bauer repertoire uit Nederland over laten komen. Net toen het gezellig begon te worden begon hij ook al: ‘Waar zijn die handen?’


next page next page close

Exotisch eten

Exotisch eten

Aan de Zuid Spaanse kusten wemelt het van de visrestaurants. Geen paling, zalm of schol zoals wij in Nederland vaak kennen. Typische Middellandse ze gerechten zoals  sardientjes, parilladas of cigalas.  U merkt het, hier spreekt een viskenner

Het is 21.00 uur dus ook tijd om onze avonddis te gaan nuttigen. De kleine straatjes van Benalmadena en Carihuela (Torremolinos) herbergen naast de tientallen souvenir- en kledingwinkels vele kleine of grote restaurants. Als je zo veel keuze hebt word je kieskeuriger. Herkent u dit? ‘Daar is het te vol. Daar zit je in de loop. Daar zitten alleen maar Nederlanders. We gaan niet in zo’n lege tent zitten. De vorige keer viel het daar niet mee. Dat lijkt me kakkerig. Daar zitten ze voetbal te kijken.’ En zo kan ik nog wel wat redenen opnoemen.

Gevonden
Na twee kilometer ‘flaneren’ langs onze straatjes vinden wij dat we toch ook maar eens een keuze moeten maken. ‘Kijk, daar is een mooi tafeltje vrij bij dat kleine restaurantje’, roepen we tegen ons zelf. Nadat we op het zes tafels tellende terrasje een starters biertje besteld hebben wordt ons ook de menukaart voorgehouden. Krijg nou wat. Het tentje heet: ‘KLEINE KNEIPE.’ We lachen onszelf moed in want de één bladzijde tellende kaart van KLEINE KNEIPE heeft ook een KLEINE keuze. Niets geen exotische vissoorten vanuit de Middellandse Zee maar een pure Duitse keuken. Met een niet te onderdrukken lach gaan we bestellen. Bitte Schnitzel mit Bratkartoffeln….     


next page next page close

Tahiti

Tahiti

Alle namen had men aan de door ons gekozen pauzeplaats kunnen geven maar niet die van een eiland in de Pacific. De kroeg was kleiner dan onze huiskamer. Rood geverfd interieur met plaats voor maximaal vijftien personen. Een ‘men’ toilet van 1 meter diep bij 1,20 meter breed met het allergoedkoopste bouwmarkt-sluitinkje die men maar kan bedenken. Wel met een klein oud waskraantje en een handendroger die het (natuurlijk) niet doet.

Ik word vrolijk van dit soort simpele kroegen. Men verkoopt alleen sterke drank, wijn en zakjes chip en heel veel bier. Bier dat uitgeserveerd wordt op het terras. Stel je bij het woord terras niet te veel voor. Een stukje aflopend straatwerk van ’n in een bocht gelegen trottoir. Je zit dus gewoon scheef in je stoel, net als het bier in je glas. Niets mag de pret drukken op deze vrolijke drinkplaats waar Angelsaksische bierconsumenten breedbuikig in de meerderheid zijn. Mannen en vrouwen, dat dan weer wel.

My sweet lady Jane
Jane is de spil van bierkroeg. Geen Jane uit de Tarzan film maar een in ruime kledij gestoken fors uit de kluiten gewassen vriendelijke bierverkoopster. Na één bezoekje, kent ze je naam. “Hi Gareth, two small beer?” Jane kent al haar klanten want ze komen gewoon ieder jaar weer terug bij  ‘haar’ Tahiti’ in Zuid Spanje. Engelsen, Ieren, Spanjaarden en zoals wij, verdwaalde Hollanders.

Niemand zou daar een kroeg beginnen. Auto’s parkeren half op het trottoir, vrachtauto’s die spullen lossen en touringcars die toeristen ophalen. Toch is ‘Jane’s Pub’ ook onze luister-, lach-, kijk- en drinkplek geworden. Ontspannen, niets moet en vooral je mag niet te veel betalen. Als Jane na acht bier € 10,40 vraagt denken wij dat ze abuis is. “No joke Gareth, in Tahiti the taxes are very low.”

De hele volgende dag krijg ik het liedje van de Rolling Stones niet uit mijn kop. ‘My dear lady Jane, when will I see you again?

Ik denk zo tegen 17.00 uur vanmiddag.


next page next page close

Overtollig

Na een paar dagen op een zonnig Spaans eiland ben ik er aan gewend. Waaraan? Om het maar plat te zeggen. Aan veel te dikke, Engelse vrouwen. Eerst kwamen we een groep personen tegen, die gezien de wat ongelukkige potloodopmaak volgens mij geen mannen waren. Al het mogelijke vrouwelijke was verstopt onder hun T-shirts.

Op de shirts, van een formaat waar menig tentenbedrijf jaloers op zou zijn geweest, stond te lezen: CATH’s 50. We snapten het. Ene Cathy werd 50 jaar en minstens tien zwaargewichten zijn overgevlogen naar dit eiland om dat feest te vieren. Hoe zou Easy Jet dit berekenen? Not Easy. Als je drie kilo meer handbagage hebt, wordt dit tegenwoordig al nabelast. Waarschijnlijk zijn ‘de ladies’ door een bommenwerper van de Royal Air Force opgepikt en hier in een landingsvaartuig in de lokale haven gedropt.

Misschien staat RAF wel voor Risky Air Freight? Zouden op dit eiland misschien ook opnames worden gemaakt voor het in de UK ongetwijfeld populaire programma, de XXXXLL Factor? Naast extra vluchtbelasting zou dit peloton ook extra ‘toeristenbelasting’ moeten betalen. Hele tegelpaden bezwijken onder hun gewicht, liften worden verkracht en restauratiemeubilair is na hun bezoek onmiddellijk aan vervanging toe.

Ongewenst kom je de ‘kudde’ later ook nog in je zorgvuldig uitgezochte restaurant tegen. Vanuit onze veilige hoek hadden we een mooie uitzicht op de ‘Tokkie’ parade. Welke gerechten ze bestelden vraagt weinig toelichting. Veel en vet. Mijn glimlach ging bijna over tot walging, maar ok. Het was hun feestje.

Over feestje gesproken. Muziekklanken trokken ons bij een horecagelegenheid naar binnen. Het duurde geen dertig minuten of ‘Obesitas United’ rolde de kroeg ook binnen. Cocktails waar ik het alcoholpercentage niet van wil weten werden door de ‘valpijp’ naar binnen gegoten. Mijn glimlach werd alleen maar groter toen de muziekjongens een Robby Williams nummer inzette: Angels.

Double G.


next page next page close

Elektrisch

Geen gas, benzine of diesel maar elektrisch is onze vervoersondersteuning. Na de elektrische auto, de booster voor de minder goed ter been zijnde medemens of het fluisterbootje heeft nu de elektrische fiets het landschap veroverd. Kijk maar om je heen. Bijna iedereen heeft een glimmende dynamo op of onder de bagagedrager. De doelgroep ligt zo tussen 40 en 70 jaar schat ik.

Iedereen is blij. De economie, de fietsenhandelaar en de klant. Je bent bijna ‘ouderwets’ als je nog geen opgevoerde fiets rijdt. Als medeverkeersdeelnemer is het goed oppassen. Heel wat  ‘coureurs’ komen aanrijden alsof zij in de grote versnelling stevig voor de wind hebben. Soms lijkt het net een vertraagde opname. Ze trappen bijna niet maar halen toch ‘Beau en Lau’ snelheid. Helmpje misschien? Opvallend is ook het accelereren. Alsof een Michiel Mulder uit de startblokken komt schiet de grijze golf vooruit. Voordeel is dat men meer gaat fietsen en minder moe en bezweet wordt. Nou ja, fietsen? Een soort soft solex brommer rijden. Het is zo soft dat ex fietsers die in de winter ca. zeven kilometers moesten fietsten nu klagen dat zij zo koud worden. Echt waar.

Wat kunnen we nog meer elektrisch doen? Rollator? Winkelwagen? Roeien? Grasmachines zonder snoer? Of wat te denken aan rolschaatsen of skeelers. Misschien bestaat  er bij wielrennen al E-doping? Er waren geruchten dat Cancellara ooit met een staafdynamo in zijn frame verborgen rond reed? Ik verbaas me nergens meer over. Wat heeft Usain Bolt in zijn schoenen zitten? Waarom zal senior Bob de Jong niet de eerste zijn die met E-skating begint. Bob zit bijna in de leeftijdsdoelgroep.

Waar ik stilletjes op zit te hopen, is dat men een elektrische dynamo ook aan ons lichaam kan verbinden. Niet om sneller te gaan maar om ons te corrigeren. Als onze hersenen maar iets passiefs of negatief uitstralen krijgen we via onze ‘electric stick’ een behoorlijke opdonder. Leuk voor medemensen met grote geloofsverschillen en geweldig voor supporters van twee verenigingen. Ik moet nu stoppen want ik krijg plotseling vreselijke steken. Die lastige Duitse klant moet ik bellen, het bier is thuis op en Ajax moet weer tegen PEC Zwolle.

Double G.


next page next page close

Gevangen tussen

 

 

 

 

Cillissen      : goed gepareerd
Janmaat      : goed de vleugelspits afgehouden
De Vrij         : geen fouten gemaakt
Vlaar            : spits lam gelegd
Blind            : keihard gebuffeld
Kuyt              : fysiek sterk
De Jong       : breker
Wijnaldum : goed mee verdedigd
Sneijder       : kilometers gemaakt
Robben        : geknokt tot de laatste minuut.
Van Persie  : niets te veel

Of

Cillissen      : sterk in opbouw
Janmaat      : dreigend op de vleugels
De Vrij         : sterk inschuiven naar middenveld
Vlaar            : prachtige lange ballen over 50 meter
Blind            : altijd vooruit durven spelen
Kuyt              : halve linksbuiten met dreiging
De Jong       : verbindingsspeler
Wijnaldum : dreiging tussen de linies
Sneijder       : rechts aannemen, links wegdraaien
Robben        : acties blijven maken
Van Persie  : scoren

Ik zit gevangen tussen de ‘Oranje supporter’ en de ‘voetballiefhebber’

Double G(evangen)


next page

Hand in hand

– Door Double G. – Het klinkt voor mij als Ajax-aanhanger wel wat gek maar...
article post

Exotisch eten

Aan de Zuid Spaanse kusten wemelt het van de visrestaurants. Geen paling, zalm of schol...
article post

Tahiti

Alle namen had men aan de door ons gekozen pauzeplaats kunnen geven maar niet die van een...
article post

Overtollig

Na een paar dagen op een zonnig Spaans eiland ben ik er aan gewend. Waaraan? Om het maar...
article post

Elektrisch

Geen gas, benzine of diesel maar elektrisch is onze vervoersondersteuning. Na de...
article post

Gevangen tussen

        Cillissen      : goed gepareerd Janmaat      : goed de...
article post