rss search

next page next page close

Gevangen tussen

 

 

 

 

Cillissen      : goed gepareerd
Janmaat      : goed de vleugelspits afgehouden
De Vrij         : geen fouten gemaakt
Vlaar            : spits lam gelegd
Blind            : keihard gebuffeld
Kuyt              : fysiek sterk
De Jong       : breker
Wijnaldum : goed mee verdedigd
Sneijder       : kilometers gemaakt
Robben        : geknokt tot de laatste minuut.
Van Persie  : niets te veel

Of

Cillissen      : sterk in opbouw
Janmaat      : dreigend op de vleugels
De Vrij         : sterk inschuiven naar middenveld
Vlaar            : prachtige lange ballen over 50 meter
Blind            : altijd vooruit durven spelen
Kuyt              : halve linksbuiten met dreiging
De Jong       : verbindingsspeler
Wijnaldum : dreiging tussen de linies
Sneijder       : rechts aannemen, links wegdraaien
Robben        : acties blijven maken
Van Persie  : scoren

Ik zit gevangen tussen de ‘Oranje supporter’ en de ‘voetballiefhebber’

Double G(evangen)


next page next page close

Driving home for….

Het is een op een regenachtige dinsdagavond diep in mei als een vermoeid ogende man zich meldt aan de balie van het City Hotel in Wolgast. Wolgast een klein sober stadje in het noord oosten van Duitsland op een steenworp van de Poolse grens. Alles ademt hier nog voormalig Oost Duitsland. De kasseien in het kleine oude centrum, de fabrieksschoorstenen die de skyline bepalen, maar ook het sobere straatbeeld. Tegenover het hotel schreeuwen de reclames van Netto, KWIK en Rossman het hardste om aandacht. Discounters in o.a. levensmiddelen en kleding. Goedkoop dus. De vriendelijke vrouw aan de balie vraagt of ik de € 45, – hotelkosten contant kan betalen. Ze heeft de strijd om het gewicht van Claudia Schiffer of Heidi Klum te bereiken al lang opgegeven. Ze oogt blij maar in haar ogen zie ik gelatenheid. Een houding die je hier meer ziet van mensen in deze regio die zich minder goed behandeld voelen. Werkloosheid, lage salarissen met als gevolg ook een matige oude dag voorziening. De kamersleutel is nog een ouderwetse knots welke ik in mijn jeugdjaren ooit een keer vergat af te geven, mij toen niet realiserend dat die avond vele meisjesogen op mijn heup broekzakje gericht bleven.

De kamer is precies wat ik verwachtte. Schoon, ruim, veel hout en een krakende vloer die uiteraard schuin afliep. Ik moest even denken aan het programma van Geer en Gor. Drie sterren had dit hotel dus. Door positieve ogen waren douche en flat screen al twee sterren.

Zal ik nog wat gaan eten? ‘U vindt een Italiaan 300 meter verder’, aldus de baliemevrouw die mijn € 50, – biljet op echtheid aan het controleren was. Is er zo weinig vertrouwen in ‘Wessies’ in hun grote autobakken? De ‘Italiaan’ heeft zeven tafels waarvan er drie bezet zijn. Gelukkig, in de hoek zie ik mijn plekje. Ik hou mijn jas nog even aan omdat de regen en 11 graden mij behoorlijk te pakken hebben. Een Cordon Blue, negen euro en een half uur later sta ik enigszins flets weer buiten. Geen aardig praatje met de bedienende mevrouw maar afstandig ‘Danke und Tschus. Wat is er met mij? Heeft deze wat depressieve regio of het flutweer mij in de greep?

Als ik tegen 06.00 uur wakker wordt is alles anders toch? De zon schijnt flauwtjes en ik ruik het Fruhstuck. Parkeer die ‘probleemgedachten’ van gisteravond. Nog 760 kilometer en drie afspraken en dan is het Hemelvaartdag. Hamburg, Bremen, Oldenburg, Groningen op weg naar huis. Als ik tegen 23.00 de contouren van buurtschap ’t Kruis zie opdoemen wordt mijn ‘Driving home for … gevoel’ realiteit.

 


next page next page close

Hangouderen

Wat kan ons prachtige kleine land soms toch weer groot zijn. Sommigen van ons gaan naar cabaret of naar een humoristische film? Het is niet meer nodig. Humor, je krijgt het bijna dagelijks voor niets aangeboden. Op straat, op het werk of zoals in dit geval, via de televisie. Gaat u er maar voor zitten.

Den Bosch heeft problemen met hangouderen. Voor mij nu al hét woord van 2014. Een aantal zestigplussers die elkaar al keuvelend op het centrale plein in Den Bosch ontmoeten. Vaak vergezeld  van fiets, een wandelwagen van hun kleinkind of natuurlijk het vervoermiddel van de toekomst: de scootmobiel. De gemeenteraad ging zich er over buigen!

Als u weer bent opgestaan van het lachen nog even dit. Op de televisiebeelden was op de achtergrond een Mc muurreclame te zien. Aha, dat kon wel een eens de reden zijn dat de schoen wringt. De zestigplussers is natuurlijk niet de doelgroep van de hamburgerketen. Waarom spelen die ‘kant en klare hap mannen’ niet in op de behoefte van de hangouderen? Een toastje met zalm, half gevuld ei of een anders zacht gerecht wat de gebitten van de ouderen kan doorstaan? Een gemiste kans Mac!

Wat kunnen we voor en van die ouderen nog meer verwachten in de toekomst? Een wandelstok met ingebouwde wifi? Wandelschoenen met traceerbaarheid zender of een overdekte scootmobiel met moderne muziekinstallatie? Rollators met een opstap,  accu en navigatiesysteem zijn niet ver meer weg. Net zoals de door de telefoon verwarmde handschoenen.

Dat de moderne techniek ook nadelen voor hangouderen heeft bleek uit het nieuwste snufje. Het thuisfront kan op de mobile telefoon van de partner een snerpend scherp geluid laten inbouwen dat afgaat als de door hen ingestelde limiet van in te nemen versnaperingen overschreden is. ‘

 

Double G.   

 

 


next page next page close

Verkiezingen 2013

Eigenlijk haat ik die verkiezingslijstjes op het einde van het jaar. Europees voetballer van het jaar, sportman, sportvrouw, sportploeg van het jaar. Top 2000, beste zanger of noem maar op. Steeds weer dat omkijken naar wat al geweest is. Saai, vaak voorspelbaar. Wordt het Messi of Ronaldo? Wordt het Bohemian Rhapsody of Hotel California? Ik zit eigen veel meer te wachten op de voorspellingen van 2014. Een relletje rondom Louis van Gaal, een bijna crisis om een zoenende Mark Rutte in een parkeergarage, Sven kiest in Sotsji twee keer een verkeerde baan. Huizenmarkt trekt met 5% aan,  AZ kiest toch voor een opleidingscentrum in de Schermer  en beoogde  Noord Hollandse vesting van Microsoft gaat met de Westfriese achtergrond ’Maikrosoft’ heten.

Ik heb dus niets met verkiezingen maar het volgende wil ik u niet onthouden. Speler van het jaar is voor mij Jay Jay Williams. Inmiddels ruim 670.000 keer bekeken op You Tube.(Jay Jay Ajax)

Double G voorspellingen
Zelf heb ik begin 2013 ook mijn ‘luchtige’ voorspellingen gedaan. Toch even benieuwd of ik toen al een voorspellende gave had? Veruit de meeste voorspellingen had ik fout. Hieronder een paar die goed of bijna goed waren: ‘Dries Mertens heeft weer eens een kampioenswedstrijd voor PSV gespeeld’, ‘Dierenartsen stellen Anky gerust over Bonfire, griepje, ’Arjen Robben is fit’, ‘Volendammer kermis duurt een dag langer’ (voor mijn gevoel dan). ‘Sylvie is op de Oktoberfeste gezien’, ‘Ajax wil ook zaalvoetbal’ en als sterke afsluiter: Gert Jan Verbeek haalt niet de Kerst.’ Van de zestig voorspellingen had ik er dus zeven goed.  Heel erg fout waren: ‘Balotelli naar Vitesse’,Ebke neemt een sabatical’ , Jaap Stam assistent van Ferguson’, ‘Volendam wint nacompetitie en Mart Smeets denkt aan afscheid. ‘

Voor 2014 ga ik het toch weer proberen

Prettige feestdagen

Double G


next page next page close

En hij staat….

Neen, deze stukjesschrijver wordt niet de nieuwe Hans van Zetten die na de Olympische Cassina-Kovacs-Kolman oefening van Epke Zonderland deze gedenkwaardige woorden uitsprak. Neen, het betreft onze periodieke huisgenoot, de Kerstboom. Voorafgaande aan het opsieren van de trotse Nordmann mag ik mijn mannelijk ego weer wat opkrikken. Zelfstandig doe ik de inkoop. Een feest op zichzelf. Hoe huisvrouwen of echtparen vertwijfeld en bijna ruziënd boom na boom onder de kritische loep nemen ben ik altijd zo klaar. Het maakt niet zoveel uit. Na het opsieren ziet niemand meer, die kale kant, wel wat weinig takken, hij is scheef, toch niet zo’n mooi model en noem maar op. Als ik snel de door hun afgekeurde boom meeneem, met de woorden: ‘Jeetje, deze is mooi’, zie je ze vertwijfeld kijken en ik hoor ze zeggen. “Waarom heb ik die mooie boom zelf niet gehouden?” Met een grote glimlach en binnen vijf minuten ben ik weg. Op naar mijn volgende deskundigheid.

En hij staat…

Met een vakmanschap waar menig bouwvakker nog van kan leren wordt de boom op de kant gelegd. Ruim dertig centimeter takken wordt er (aan de onderkant) ontdaan en voor dat een kritische, altijd beter wetende vriend of buur er erg in heeft staat hij in de zorgvuldig met zand gevulde emmer. Kijk, al zeg ik het zelf, tegen zoveel deskundigheid valt weinig in te brengen. Terwijl ik mij triomfantelijk van mijn tuin-spijkerbroek ontdoe, op naar weer een schone handen klusje, gaat verder in huis de logistieke Kerstversiertoer van start. Het zolderluik gaat open en ze staan ons al toe te lachen. Dozen met ballen, versieringen en verlichting en onze bloedeigen ‘Rednose Rendeer.’ Om verder niet tot last te zijn loop ik snel weg uit de ‘kerst versier looplijnen’. “Ga jij maar naar de voetbal dan versier ik de kerstboom wel.” Een dergelijk aanbod laat ik mij geen twee maal zeggen en sneller dan ooit werd het aanbod verzilverd. Dat het ‘naar de voetbal gaan’ bij mij meestal drie helften duurt, was vrijwel zeker ingecalculeerd.

Na enkele ‘droge keel medicaties’ later op de middag zag de Kerstboom er die zondagavond nog veel mooier uit.

Double G.


next pagenext page

Gevangen tussen

        Cillissen      : goed gepareerd Janmaat      : goed de...
article post

Driving home for….

Het is een op een regenachtige dinsdagavond diep in mei als een vermoeid ogende man zich...
article post

Hangouderen

Wat kan ons prachtige kleine land soms toch weer groot zijn. Sommigen van ons gaan naar...
article post

Verkiezingen 2013

Eigenlijk haat ik die verkiezingslijstjes op het einde van het jaar. Europees voetballer...
article post

En hij staat….

Neen, deze stukjesschrijver wordt niet de nieuwe Hans van Zetten die na de Olympische...
article post