rss search

next page next page close

Doorlopen

Ter Ontspanning en Inspiratie | DoorlopenVroeger, duizenden jaren geleden, liepen we rond in dierenvellen. Maakten tekeningen op rotswanden. Sleurden vrouwen aan hun haren een grot in. We maakten wapens van stokken. En stenen. Vuur om ons warm te houden. En te beschermen. Als het donker werd. Heerlijk eenvoudig.

Toen was angst handig. Een lichaam dat zich schrap zet, weet wat het moet doen, bij een ongewenste ontmoeting met een metershoge, hongerige beer. Dat is wel zo prettig. Maar nu. Ons leven is een aaneenschakeling van gemak. Een warm bed. Een douche. Eten in overvloed, op tafel zonder enige inspanning. De lichtschakelaar binnen handbereik. Comfort. Vanaf het moment dat we opstaan tot aan het moment dat we naar bed gaan. Wij kennen geen dagelijks gevaar. Dus creëren wij het. In vele vormen. Elke dag.

Door ons zorgen te maken. Na te denken. Te kijken naar de toekomst. Wat er allemaal kan gebeuren. Door te twijfelen. Door ontevredenheid. Door onzekerheid. Door controle. Door een valse overtuiging dat alles te plannen valt. Perfectie. Door egoïsme en onverdraagzaamheid. We creëren gevaar. Om onze illusie van zekerheid in stand te houden. Gelukkig hebben we altijd een keuze. Ook met angst.

Of je luistert er naar, geeft er aan toe en laat het je grenzen bepalen. Je blijft waar je bent. Of je kijkt het aan. Recht in de ogen.En zolang je geen hongerige beer ziet, weet je het.

Doorlopen!

 


next page next page close

Samenvatting

bron : www.rtlnieuws.nl Vanavond speelde het Nederlands Elftal. Kwalificatie. Regel één bij deze wedstrijden? Zorgen dat je niet thuis bent. Ga de deur uit. Laat je meenemen naar een musical of ballet. Verras je opa of oma in het verzorgingstehuis. En speel een rondje bingo. Doe iets, zolang je maar niet thuis op de bank zit. Want kwalificatiewedstrijden zijn verschrikkelijk. Negen van de tien keer zijn we er bij. Een EK of WK. Ook als je niet kijkt.

Het is de sfeer. Geen échte spanning. Een stadion vol bedrijfsuitjes, Wolter Kroes fans, huishoudbeurs bezoekers en SBS-kijkers. Een sfeer die je kent van ‘Sterren springen’. ‘Sterren op ijs’ of een ander tranen trekkend programma van de zender die met succes het gemiddelde IQ in Nederland laag weet te houden. Dát zijn kwalificatie wedstrijden. Die vermijd je. Je wacht twee jaar af. En dat geldt ook voor de samenvattingen.

Want als je even niet oplet, zie je Wesley Sneijder in blessuretijd de 1-1 maken tegen Turkije en met een bal onder zijn shirt en een duim in zijn mond naar de middenlijn lopen.

En dan heb je ze toch allemaal gezien.


next page next page close

Zonder Jas

Zonder Jas

Zonder Jas

Veranderingen in de natuur. Je ruikt ze. Je ziet ze. Je voelt ze. Niemand hoeft jou iets te vertellen. Je staat ’s ochtends op. En je merkt het al. Je weet nog niet precies wat. Maar er is iets veranderd. Energie. Zin om naar buiten te gaan. Vanaf de ontbijttafel kijk je door het raam. Een stralend blauwe lucht die er anders uitziet dan de afgelopen maanden. Een lucht die al iets verklapt. Je vraagt je af : “Zal het al zover zijn?”

Als je een half uur later, aangekleed en fris gewassen, de deur uit stapt. Dan weet je het antwoord. Precies op dat moment. Als de deur achter je dicht valt en je de eerste stappen neemt. Op dat moment ruik je het. Zonder er bij na te denken adem je diep in. Geuren nemen je lichaam over. Je ziet het. Automatisch kijk je om je heen. Naar bomen, vogels, bloemen in het gras. Naar de lucht. De natuur neemt je lichaam over. Je voelt de warmere zon. Je voelt het aan alles. De eerste lentedag is daar.

En vanuit een ver verleden verschijnt er een vraag in je hoofd:

“Mama, mag ik vandaag zonder jas naar school?”

 

 


next page next page close

Creatie

Creëren Herinneringen. Als het maken van een fotoboek. Jij bepaalt welke foto’s in het boek komen. Welke terug gaan in een mapje. Of de prullenmand. Jij creëert je eigen herinnering. Je eigen film. Je eigen realiteit. Het is een ongekende kracht die we allemaal bezitten. Je kijkt ergens naar. En bepaalt hoe het eruit komt te zien. Dat doe je elk moment. Ook kijkend naar de toekomst. Als een grote ruimte. Of een groot wit doek. Onbeschreven. Nog helemaal leeg. Met een penseel. Een pen. Een kwast. Met iets. Jouw gedachten. Bepaal jij wat daar verschijnt. Bepaal jij wat je daar wíl zien. Alleen. Of samen.

Een ongekende kracht.


next page next page close

Wit

WitIk zit vast aan een grote ijzeren kabel. Glij langzaam omhoog. Om mij heen is alles wit. Alles behalve ik. Ik kijk om mij heen terwijl de wind zachtjes langs mijn oren glijdt. Weinig geluid. Het is stil. Stilte zoals ik deze nog nooit heb gehoord. Ik voel mij als in een grote, lege ruimte. Oneindig, zonder geluid, zonder muren. Wit. Als in de matrix. Alles is één.

Surrealistisch. Alsof ik droom. Geen idee van ruimte. Van diepte. Geen idee van tijd. Ik ben nergens. En overal. Alleen op de wereld. Alles om mij heen hoort bij mij. Mijn gedachten en ikzelf lijken één met alles om mij heen. Met niets. Een bijna angstaanjagende rust.

Ik kom aan op 3000 meter hoogte. Vallende sneeuw, wolken, mist en de dik bedekte, witte piste zijn alleen in woorden van elkaar te onderscheidden. Een paar meter zicht. Een licht angstgevoel in mijn lichaam. Tintelende tenen. Een licht gevoel in mijn hoofd. Eigenlijk wil ik nu maar één ding,

Een grote halve kip. Met een kaiserbrötchen.


next pagenext page

Doorlopen

Vroeger, duizenden jaren geleden, liepen we rond in dierenvellen. Maakten tekeningen op...
article post

Samenvatting

Vanavond speelde het Nederlands Elftal. Kwalificatie. Regel één bij deze wedstrijden?...
article post

Zonder Jas

Veranderingen in de natuur. Je ruikt ze. Je ziet ze. Je voelt ze. Niemand hoeft jou iets...
article post

Creatie

Herinneringen. Als het maken van een fotoboek. Jij bepaalt welke foto’s in het boek...
article post

Wit

Ik zit vast aan een grote ijzeren kabel. Glij langzaam omhoog. Om mij heen is alles wit....
article post